وَاٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلْتُ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُوْنُوْٓا اَوَّلَ كَافِرٍۢ بِهٖ ۖ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۖوَّاِيَّايَ فَاتَّقُوْنِ
wa āminū bimā anzaltu muṣaddiqal limā ma‘akum wa lā takūnū awwala kāfirim bih(ī), wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa iyyāya fattaqūn(i).
און גלויבט אין וואָס (דעם קוראַן) וואָס איך האָב אַראָפּגעשיקט, וואָס באַשטעטיקט וואָס (די תורה) איז מיט אייך, און זייט נישט דער ערשטער צו נישט גלויבן אין דעם. פאַרקויפט נישט מײַנע פסוקים ביליק, און האָט נאָר מורא פֿאַר מיר.
فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ يَكْتُبُوْنَ الْكِتٰبَ بِاَيْدِيْهِمْ ثُمَّ يَقُوْلُوْنَ هٰذَا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ لِيَشْتَرُوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗفَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا كَتَبَتْ اَيْدِيْهِمْ وَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا يَكْسِبُوْنَ
fawailul lil-lażīna yaktubūnal-kitāba bi'aidīhim ṡumma yaqūlūna hāżā min ‘indillāhi liyasytarū bihī ṡamanan qalīlā(n), fawailul lahum mimmā katabat aidīhim wa wailul lahum mimmā yaksibūn(a).
וויי די וואָס שרײַבן די שריפט מיט זייערע אייגענע הענט, און זאָגן דערנאָך: "דאָס איז פֿון אַלאַה," (כדי) עס ביליק צו פֿאַרקויפֿן. וויי זיי צוליב וואָס זייערע הענט האָבן געשריבן, און וויי זיי צוליב וואָס זיי פֿאַרדינען.
وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهٗ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُوْنَهٗۖ فَنَبَذُوْهُ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُوْنَ
wa iż akhażallāhu mīṡāqal-lażīna ūtul-kitāba latubayyinunnahū lin-nāsi wa lā taktumūnah(ū), fa nabażūhu warā'a ẓuhūrihim wasytarau bihī ṡamanan qalīlā(n), fa bi'sa mā yasytarūn(a).
און (געדענקט), ווען אַלאַה האָט גענומען אַ צוזאָג פֿון די וועמען מען האָט געגעבן דאָס בוך (נעמלעך), "איר מוזט עס באמת דערקלערן (דעם אינהאַלט פֿון בוך) צו מענטשן, און באַהאַלטן עס נישט," האָבן זיי (דאָס צוזאָג) אַוועקגעוואָרפֿן הינטער זייערע ריקן און עס פֿאַרקויפֿט פֿאַר אַ ביליקן פּרײַז. דאָס איז דער ערגסטער סאָרט קויפֿן און פֿאַרקויפֿן וואָס זיי טוען.