قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ
qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.
അവർ (ജാലവിദ്യക്കാർ) പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾക്ക് വന്നുകിട്ടിയ വ്യക്തമായ തെളിവുകളുടെയും, ഞങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ച അല്ലാഹുവിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ (അനുഗ്രഹിക്കാൻ) സമ്മതിക്കുകയില്ല. അതിനാൽ നിങ്ങൾ എന്ത് തീരുമാനിക്കണമെന്ന് നിങ്ങൾ തീരുമാനിക്കുക. വാസ്തവത്തിൽ, ഈ ലോകജീവിതത്തിൽ മാത്രമേ നിങ്ങൾക്ക് തീരുമാനിക്കാൻ കഴിയൂ.
قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ
qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
അവർ പറഞ്ഞു: "ഞങ്ങൾക്ക് പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല, തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകും."
وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).
"ആകാശങ്ങളും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ചതാരാണെന്ന് നീ അവരോട് ചോദിച്ചാൽ തീർച്ചയായും അവർ പറയും, "അല്ലാഹു" എന്ന്. പറയുക: "എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന് പുറമെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നത് എന്തിനെയാണെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ? അല്ലാഹു എനിക്ക് ഒരു വിപത്ത് വരുത്താൻ ഉദ്ദേശിച്ചാൽ, അവർക്ക് ആ വിപത്ത് നീക്കം ചെയ്യാൻ കഴിയുമോ? അല്ലെങ്കിൽ അല്ലാഹു എനിക്ക് ഒരു കാരുണ്യം നൽകാൻ ഉദ്ദേശിച്ചാൽ, അവർക്ക് അവന്റെ കാരുണ്യം തടയാൻ കഴിയുമോ?" പറയുക: "എനിക്ക് അല്ലാഹു മതി. ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നവർ അവന് കീഴ്പെടുന്നു."
فَسَتَذْكُرُوْنَ مَآ اَقُوْلُ لَكُمْۗ وَاُفَوِّضُ اَمْرِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَصِيْرٌ ۢبِالْعِبَادِ
fa satażkurūna mā aqūlu lakum, wa ufawwiḍu amrī ilallāh(i), innallāha baṣīrum bil-‘ibād(i).
പിന്നെ ഒരു ദിവസം ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞത് നിങ്ങൾ ഓർക്കും. എന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ അല്ലാഹുവിന് സമർപ്പിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരെ കാണുന്നവനാകുന്നു.