يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
Итгэгчид ээ! Аллахын ариун зарчмуудыг бүү зөрч, харам саруудын хүндэтгэлийг бүү зөрч, хадью (тахилын амьтад) болон калаид (тэмдэглэгдсэн тахилын амьтад)-ыг бүү саад бол, мөн Байтулхарамд зочилдог хүмүүсийг бүү саад бол; тэд Эзэнийхээ нигүүлсэл, тааллыг эрэлхийлдэг. Хэрэв та ихрамыг дуусгасан бол ан хийж болно. Ариун сүмээс гарахаас сэргийлсэн хүмүүсийг үзэн ядах нь таныг хязгаараасаа хэтрэхэд хүргэж болохгүй. Зөв шударга, сүсэг бишрэлтэй байхад тань тусалж, нүгэл үйлдэх, дайсагнахад тань бүү тус бол. Аллахаас эмээ, үнэндээ Аллах маш хатуу шийтгэлтэй.
مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
Мухаммед бол Аллахын элч байсан бөгөөд түүнтэй хамт явсан хүмүүс үл итгэгчдийн эсрэг хатуу ширүүн боловч бие биедээ энэрэнгүй ханддаг байв. Тэднийг Аллахын нигүүлсэл, тааллыг эрэлхийлэн бөхийж, мөргөж байгааг та харж байна. Тэдний царайнд мөргөлийн шинж тэмдэг харагдаж байв. Эдгээр нь Тора болон Сайн мэдээнд (илчлэгдсэн) тэдний шинж чанарууд юм. Тухайлбал, нахиа ургуулсан үр шиг, дараа нь нахиа нь улам хүчтэй болж, дараа нь ишэн дээрээ том, шулуун болдог; ургамал нь тариалагчдаа баярлуулдаг, учир нь Аллах үл итгэгчдийн зүрх сэтгэлийг (итгэгчдийн хүчээр) цочроохыг хүсдэг. Аллах тэдний дунд итгэж, сайн үйлс хийдэг хүмүүст уучлал, агуу шагнал амладаг.