اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ
alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).
Тодын возьыны! Аллах гинэ чылкыт религие пыре (ширклэсь). Нош соос, кинъёс Солэсь мукет утисьёсты басьтӥзы (шуизы): «Ми соослы ум йыбыртъяське, но (оскиськомы), соос милемыз Аллахлы матынгес карозы шуыса». Зэмзэ но, Аллах соос куспын судить кароз, мар сярысь соос споръясько. Зэмзэ но, Аллах уг нуы алдаськисьёсты но туж осконтэм адямиосты.