اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ
alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).
Агәалашәара! Аллаҳ заҵәык иоуп ицқьоу адин иаҵанакуа. Иара ида егьырҭ ахьчаҩцәа здызкылазгьы: «Ҳара урҭ ҳрымҵахырхәаӡом, аха ҳгәыӷуеит, иахьынӡаҳалшо Аллаҳ ҳаизааигәартәуеит ҳәа». Ҳәарада, Аллаҳ урҭ еимактәыс ирымоу аганахьала ӡбара ҟаиҵоит. Ҳәарада, Аллаҳ амцҳәаҩцәеи даара иазхамкыҩцәеи амҩа иаша иқәиҵом.