وَمَا لَكُمْ اَلَّا تَأْكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ اِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ اِلَيْهِ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا لَّيُضِلُّوْنَ بِاَهْوَاۤىِٕهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِيْنَ
wa mā lakum allā ta'kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi wa qad faṣṣala lakum mā ḥarrama ‘alaikum illā maḍṭurirtum ilaih(i), wa inna kaṡīral layuḍillūna bi'ahwā'ihim bigairi ‘ilm(in), inna rabbaka huwa a‘lamu bil-mu‘tadīn(a).
Әгәр ҙә һеҙҙе мәжбүр итмәһәгеҙ, ни өсөн һеҙ (һуйылғанда) Аллаһ исеме тип аталған ризыҡты ашарға теләмәйһегеҙ? Һәм, ысынлап та, күптәр ғилемгә нигеҙләнмәгән нәфселәре менән кешеләрҙе аҙаштыра. Раббың сиктәрҙе үтеп киткәндәрҙе яҡшыраҡ белә.
قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِيْنَةَ اللّٰهِ الَّتِيْٓ اَخْرَجَ لِعِبَادِهٖ وَالطَّيِّبٰتِ مِنَ الرِّزْقِۗ قُلْ هِيَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
qul man ḥarrama zīnatallāhil-latī akhraja li‘ibādihī waṭ-ṭayyibāti minar-rizq(i), qul hiya lil-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā khāliṣatay yaumal-qiyāmah(ti), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).
Әйт (Мөхәммәт): "Аллаһ Тәғәләнең ҡолдарына биргән биҙәүестәрен һәм изге ризыҡты кем тыйҙы? Әйт: "Былар барыһы ла донъя тормошона иман килтергәндәр өсөн, һәм махсус рәүештә (улар өсөн генә) Ҡиәмәт көнөндә", - тип аңлатабыҙ аяттарҙы белгәндәр өсөн.
قَاتِلُوا الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَلَا يُحَرِّمُوْنَ مَا حَرَّمَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَلَا يَدِيْنُوْنَ دِيْنَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حَتّٰى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَّدٍ وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ ࣖ
qātilul-lażīna lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil-ākhiri wa lā yuḥarrimūna mā ḥarramallāhu wa rasūluhū wa lā yadīnūna dīnal-ḥaqqi minal-lażīna ūtul-kitāba ḥattā yu‘ṭul-jizyata ‘ay yadiw wa hum ṣāgirūn(a).
Аллаһҡа һәм Ҡиәмәт көнөнә ышанмағандар менән, Аллаһ һәм Уның рәсүле тыйғанды тыймағандар менән һәм китап бирелгән хаҡ дингә (Аллаһ диненә) ышанмағандар менән (йәғни кешеләр менән) улар буйһоноу хәлендә булғанда итәғәтле рәүештә джизияны (һалымды) түләгәнсе һуғышығыҙ.
قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ لَكُمْ مِّنْ رِّزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِّنْهُ حَرَامًا وَّحَلٰلًا ۗ قُلْ ءٰۤاللّٰهُ اَذِنَ لَكُمْ اَمْ عَلَى اللّٰهِ تَفْتَرُوْنَ
qul ara'aitum mā anzalallāhu lakum mir rizqin fa ja‘altum minhu ḥarāmaw wa ḥalālā(n), qul āllāhu ażina lakum am ‘alallāhi taftarūn(a).
(Мөхәммәткә): «Миңә Аллаһ Тәғәлә иңдергән ризыҡты аңлат, шунан һин уларҙың бер өлөшөн харам, бер өлөшөн хәләл итерһең», — тип әйт. Әйт: «Аллаһ һеҙгә (был хаҡта) рөхсәт бирҙеме, әллә һеҙ уны Алла исеме менән уйлап сығараһығыҙмы?»
وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَا تَصِفُ اَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هٰذَا حَلٰلٌ وَّهٰذَا حَرَامٌ لِّتَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُوْنَۗ
wa lā taqūlū limā taṣifu alsinatukumul-każiba hāżā ḥalāluw wa hāżā ḥarāmul litaftarū ‘alallāhil-każib(a), innal-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba lā yufliḥūn(a).
Аллаһҡа ҡаршы ялған уйлап сығарыр өсөн, телдәрегеҙ ялған әйткән һүҙҙәр хаҡында: «Был хәләл, быныһы харам», - тип әйтмәгеҙ. Ысынлап та, Аллаһҡа ҡаршы ялған уйлап сығарғандар уңышҡа ирешмәйәсәк.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكَۚ تَبْتَغِيْ مَرْضَاتَ اَزْوَاجِكَۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu lima tuḥarrimu mā aḥallallāhu lak(a), tabtagī marḍāta azwājik(a), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Эй, пәйғәмбәр! Ни өсөн һеҙ Аллаһ һеҙгә хәләл иткәнде тыяһығыҙ? Ҡатындарығыҙға ярарға теләйһегеҙме? Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.