اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظِيْمًا
innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi fa qadiftarā iṡman ‘aẓīmā(n).
טאקע, וועט אללא נישט מוחל זיין (די זינד פון) פארבינדן שותפים מיט אים (שירק), און ער מוחל (זינדיקן) אנדערע ווי דעם (שירק) פאר וועמען ער וויל. ווער עס פארבינדט שותפים מיט אללא האט טאקע באגאנגען א גרויסע זינד.
اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يُبَدِّلُ اللّٰهُ سَيِّاٰتِهِمْ حَسَنٰتٍۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
illā man tāba wa āmana wa ‘amila ‘amalan ṣāliḥan fa ulā'ika yubaddilullāhu sayyi'ātihim ḥasanāt(in), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
אחוץ די וואָס תשובה טאָן און גלויבן און טאָן גוטע מעשים; דעמאָלט האָט אַלאַה זייער שלעכטס פאַרטרעטן מיט גוטס. אַלאַה איז מוחל, דערבאַרמענדיק.
وَمَنْ تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاِنَّهٗ يَتُوْبُ اِلَى اللّٰهِ مَتَابًا
wa man tāba wa ‘amila ṣāliḥan fa innahū yatūbu ilallāhi matābā(n).
און ווער עס טוט תשובה און טוט גוטע מעשים, דעמאלט טוט ער טאקע תשובה צו גאט מיט אמת'ער תשובה.
۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
זאָג, "אָה, מײַנע קנעכט, וואָס גייען איבער די גרענעצן פֿון זיך אַליין! פֿאַרלירט נישט די רחמנות פֿון אַלאַה. טאַקע, אַלאַה פֿאַרגעבט אַלעמענס זינד. טאַקע, ער איז דער מערסט פֿאַרגעבנדיקער, דער מערסט רחמנותדיקער."