۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
ගුණවත්කම යනු ඔබේ මුහුණ නැගෙනහිර සහ බටහිර දෙසට හැරවීම නොවේ, නමුත් ගුණවත්කම යනු අල්ලාහ්, අවසාන දිනය, දේවදූතයන්, ග්රන්ථ සහ අනාගතවක්තෘවරුන් විශ්වාස කරන සහ තමන් ආදරය කරන ධනය ඥාතීන්ට, අනාථයින්ට, දුප්පතුන්ට, ගමනේ යෙදෙන අයට (මුසාෆිර්) ලබා දෙන සහ යාචකයින්ට සහ තම වහලුන් නිදහස් කරන, යාඥා කරන සහ සකාත් ගෙවන, පොරොන්දු වූ විට තම පොරොන්දු ඉටු කරන සහ දුප්පත්කම, දුක් වේදනා සහ යුද්ධ කාලවලදී ඉවසිලිවන්තව සිටින පුද්ගලයින්ය. ඔවුන් සත්යවාදී ජනතාව වන අතර ඔවුන් භක්තිමත් අය වෙති.
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
මදීනා නගරය අත්පත් කරගෙන සිටි සහ ඔවුන්ට (මුහාජිරින්) පැමිණීමට පෙර විශ්වාස කළ (අන්සාර්) ජනයා, ඔවුන්ගේ ස්ථානයට සංක්රමණය වූ අයට ආදරය කළහ. තවද ඔවුන්ට (මුහාජිරින්) ලබා දුන් දේ සඳහා ඔවුන් තම හදවත් තුළ ආශාවන් ඇති කර නොගත්හ; තවද ඔවුන් අවශ්යතාවයෙන් සිටියද, තමන්ට වඩා (මුහාජිරින්) ප්රමුඛත්වය ගත්හ. තවද කවුරුන් මසුරුකමෙන් වැළකී සිටින්නේද, ඔවුන් වාසනාවන්තයින්ය.