وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗ كُلَّمَا رُزِقُوْا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِّزْقًا ۙ قَالُوْا هٰذَا الَّذِيْ رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَاُتُوْا بِهٖ مُتَشَابِهًا ۗوَلَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّهُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
wa basysyiril-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti anna lahum jannātin tajrī min taḥtihal- anhār(u), kullamā ruziqū minhā min ṡamaratir rizqā(n), qālū hāżal-lażī ruziqnā min qablu wa utū bihī mutasyābihā(n), wa lahum fīhā azwājum muṭahharatuw wa hum fīhā khālidūn(a).
Иман килтергән һәм изге эштәр ҡылғандарға һөйөнөслө хәбәр еткер: улар өсөн аҫтарынан йылғалар ағып ятҡан йәннәттәр бирелгән. Ҡасан ғына улар Күктән емеш-еләк менән тәьмин ителһә, улар: «Был беҙгә элек бирелгән нәмә», — тиҙәр. Уларға ла оҡшаш (емештәр) бирелгән. Ә унда улар саф тормош иптәштәрен ала. Улар унда ҡала.
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يَلْبِسُوْٓا اِيْمَانَهُمْ بِظُلْمٍ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْاَمْنُ وَهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ࣖ
al-lażīna āmanū wa lam yalbisū īmānahum biẓulmin ulā'ika lahumul-amnu wa hum muhtadūn(a).
Иман килтергәндәр һәм имандарын ширк менән ҡатыштырмағандар, был кешеләр үҙҙәрен ышаныслы тоя һәм улар тура юл ала.
فَاعْلَمْ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْۢبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَمَثْوٰىكُمْ ࣖ
fa‘lam annahū lā ilāha illallāhu wastagfir liżambika wa lil-u'minīna wal-u'mināt(i), wallāhu ya‘lamu mutaqallabakum wa maṡwākum.
Шуға күрә белегеҙ: Аллаһтан башҡа илаһ юҡ һәм үҙегеҙҙең гонаһтарығыҙ өсөн һәм мөьминдәрҙең, ирҙәрҙең һәм ҡатындарҙың (гонаһтары) өсөн ярлыҡау һорағыҙ. Аллаһ һинең эшеңде һәм йәшәгән урыныңды белә.