۞ سَيَقُوْلُ السُّفَهَاۤءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلّٰىهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِيْ كَانُوْا عَلَيْهَا ۗ قُلْ لِّلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُۗ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
sayāqūlus-sufahā'u minan-nāsi mā wallāhum ‘an qiblatihimul-latī kānū ‘alaihā, qul lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
هغه کسان چې له انسانانو څخه بې عقله دي، به ووایي: "څه شی دوی (مسلمانان) له هغه قبلې څخه واړول چې مخکې یې ورته متوجه وو؟" ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ختیځ او لویدیځ د الله دي، هغه چا ته چې وغواړي مستقیمې لارې ته لارښوونه کوي."
وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ
wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).
او په همدې ډول، موږ تاسو (مسلمانان) "منځني خلک" ګرځولي یاست ترڅو تاسو د انسانانو (عملونو) شاهدان شئ او رسول (محمد) ستاسو (عملونو) شاهد وي. موږ دا قبله نه ده ګرځولې چې تاسو (مخکې) ورته مخ کړی و، مګر د دې لپاره چې موږ پوه شو چې څوک د رسول پیروي کوي او څوک بیرته ګرځي. په حقیقت کې، (د قبلې حرکت کول) خورا سخت دي، پرته له هغو کسانو څخه چې د الله لخوا لارښوونه شوي وي. او الله به ستاسو ایمان ضایع نه کړي. په حقیقت کې، الله په انسانانو باندې ډیر مهربان او مهربان دی.
قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ
qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).
موږ ستا مخ (محمد صلی الله علیه وسلم) ډېر ځله اسمان ته پورته ګورو، نو موږ به تا هغه قبلې ته وګرځوو چې ته یې خوښوې. نو خپل مخ د لوی جومات په لور وګرځوه. او هر ځای چې یې، خپل مخ د هغې په لور وګرځوه. او په حقیقت کې هغه کسان چې کتاب (تورات او انجیل) ورکړل شوی دی پوهیږي چې (د قبلې لیږد) د دوی د رب له لوري حق دی. او الله له هغه څه څخه بې خبره نه دی چې دوی یې کوي.
وَلَىِٕنْ اَتَيْتَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ بِكُلِّ اٰيَةٍ مَّا تَبِعُوْا قِبْلَتَكَ ۚ وَمَآ اَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَاجَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ اِنَّكَ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۘ
wa la'in ataital-lażīna ūtul-kitāba bikulli āyatim mā tabi‘ū qiblatak(a), wa mā anta bitābi‘in qiblatahum, wa mā ba‘ḍuhum bitābi‘in qiblata ba‘ḍ(in), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilm(i), innaka iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
او که څه هم ته (محمد صلی الله علیه وسلم) ټول آیتونه (معلومات) هغو کسانو ته ورکړې چې کتاب ورکړل شوی و، خو هغوی به ستا د قبلې پیروي ونه کړي، او ته به د هغوی د قبلې پیروي ونه کړې. ځینې به د نورو د قبلې پیروي ونه کړي. او که ته د پوهې له راتلو وروسته د هغوی د غوښتنو پیروي وکړې، نو خامخا به له ظالمانو څخه یې.