يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa ruddhu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).
हे विश्वास करने आले! अल्लाह दी आज्ञा मनना ते तुंदे च रसूलुल्लाह (मुहम्मद), ते उलील अमरी (अधिकार) दी आज्ञा मनना। फिर जेकर तुस कुसे गल्ल दे बारे च मतभेद रखदे ओ तां उसगी अल्लाह (कुरान) ते रसूलुल्लाह (उसदी सुन्नत) कोल वापस कर देओ, जेकर तुस अल्लाह ते आखरी दिन उप्पर विश्वास करदे ओ। एह् गै मता जरूरी ऐ (तुंदे आस्तै) ते नतीजे बी बेहतर न।