حَافِظُوْا عَلَى الصَّلَوٰتِ وَالصَّلٰوةِ الْوُسْطٰى وَقُوْمُوْا لِلّٰهِ قٰنِتِيْنَ
Ḥāfiẓū ‘alaṣ-ṣalawāti waṣ-ṣalātil-wusṭā, wa qūmū lillāhi qānitīn(a).
Derc'hel an holl bedennoù ha pedennoù wustha. Ha seveniñ (pedenn) evit Allah en un doare seven.
قُلْ مَا يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّيْ لَوْلَا دُعَاۤؤُكُمْۚ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُوْنُ لِزَامًا ࣖ
qul mā ya‘ba'u bikum rabbī lau lā du‘ā'ukum, faqad każżabtum fa saufa yakūnu lizāmā(n).
Lavarout (Mohammad, d'ar polidoueourien) : "Ne raio ket va Aotrou evezh ouzhoc'h, ma ne vije ket evit hoc'h azeulerezh. (Met penaos e azeulit anezhañ), pa hoc'h eus lavaret gaou dezhañ ? Dre-se, en amzer da zont (an distruj) a c'hoarvezo sur a-walc'h ganeoc'h."
۞ اِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ اَنَّكَ تَقُوْمُ اَدْنٰى مِنْ ثُلُثَيِ الَّيْلِ وَنِصْفَهٗ وَثُلُثَهٗ وَطَاۤىِٕفَةٌ مِّنَ الَّذِيْنَ مَعَكَۗ وَاللّٰهُ يُقَدِّرُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۗ عَلِمَ اَنْ لَّنْ تُحْصُوْهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْاٰنِۗ عَلِمَ اَنْ سَيَكُوْنُ مِنْكُمْ مَّرْضٰىۙ وَاٰخَرُوْنَ يَضْرِبُوْنَ فِى الْاَرْضِ يَبْتَغُوْنَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ ۙوَاٰخَرُوْنَ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖفَاقْرَءُوْا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُۙ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًاۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۙهُوَ خَيْرًا وَّاَعْظَمَ اَجْرًاۗ وَاسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
inna rabbaka ya‘lamu annaka taqūmu adnā min ṡuluṡayil-laili wa niṣfahū wa ṡuluṡahū wa ṭā'ifatum minal-lażīna ma‘ak(a), wallāhu yuqaddirul-laila wan-nahār(a), ‘alima allan tuḥṣūhu fa tāba ‘alaikum faqra'ū mā tayassara minal-qur'ān(i), ‘alima an sayakūnu minkum marḍā, wa ākharūna yaḍribūna fil-arḍi yabtagūna min faḍlillāh(i), wa ākharūna yuqātilūna fī sabīlillāh(i), faqra'ū mā tayassara minh(u), wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aqriḍullāha qarḍan ḥasanā(n), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), huwa khairaw wa a‘ẓama ajrā(n), wastagfirullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
E gwirionez, ho Aotrou a oar e chomit (Mohammed) o pediñ nebeutoc'h eget daou drederenn eus an noz, pe un hanter eus an noz pe un drederenn ha (evel-se) ur strollad eus ar re a zo ganeoc'h. Allah a ziviz muzul an noz hag an deiz. Allah a oar ne c'hellit ket termeniñ harzoù an amzer-se, setu m'en deus roet deoc'h soulajadur, setu perak lennit ar pezh a zo aes (eviot) eus ar C'horan, gouzout a ra e vo en ho touez tud klañv, ha tud all a gerzh war an douar o klask un tamm eus madelezh Allah, ha tud all a stourm war hent Allah, setu lennit ar pezh a zo evitoc'h, ha grit ar bedenn eus ar C'horan zakat ha reiñ da Allah ur prest mat. Peseurt mad a rit evidoc'h hoc'h-unan, e resevot anezhañ digant Allah evel ar gopr gwellañ hag ar gopr brasañ. Ha goulennit pardon digant Allah, e gwirionez, Allah eo ar Pardonusañ, ar Trugarezusañ.