وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).
און זאג די תפילה, צאל זכאת, און בייג זיך מיט די וואס בייגן זיך.
حَافِظُوْا عَلَى الصَّلَوٰتِ وَالصَّلٰوةِ الْوُسْطٰى وَقُوْمُوْا لِلّٰهِ قٰنِتِيْنَ
Ḥāfiẓū ‘alaṣ-ṣalawāti waṣ-ṣalātil-wusṭā, wa qūmū lillāhi qānitīn(a).
האַלט אָן אַלע תפילות און די וואַש-תפילות. און זײַט זיי אויספירלעך פֿאַר גאָט מיט רעספּעקט.
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ
innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
טאקע, די וואָס גלויבן זענען די וועמענס הערצער ציטערן ביים דערמאָנען פון אַלאַה'ס נאָמען, און ווען זיינע פסוקים ווערן זיי דערציילט, וואַקסט זייער אמונה (שטאַרקט זיך) און זיי שטעלן זייער צוטרוי אין אַלאַה אַליין.
الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَۗ
al-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
(נעמלעך) די וואָס טוען תפילות און וואָס געבן אויס אַ טייל פון דער פרנסה וואָס מיר געבן זיי
وَأْمُرْ اَهْلَكَ بِالصَّلٰوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَاۗ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًاۗ نَحْنُ نَرْزُقُكَۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوٰى
wa'mur ahlaka biṣ-ṣalāti waṣṭabir ‘alaihā, lā nas'aluka rizqā(n), naḥnu narzuquk(a), wal-‘āqibatu lit-taqwā.
און באַפֿעלט אײַער משפּחה צו דאַוונען און זײַט געדולדיק אין זײער טאָן. מיר בעטן אײַך נישט פֿאַר פרנסה, מיר זענען די וואָס געבן אײַך פרנסה. און די רעזולטאַטן (גוטע אין יענער וועלט) זענען פֿאַר די וואָס זענען פֿרומע.
وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ
wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).
און מענטשן וואָס האַלטן זייערע תפילות.
اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْوٰرِثُوْنَ ۙ
ulā'ika humul-wāriṡūn(a).
זיי זענען די וואָס וועלן ירשענען
الَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْفِرْدَوْسَۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
allażīna yariṡūnal-firdaus(a), hum fīhā khālidūn(a).
ווער וועט ירשענען (הימל) גן עדן. זיי בלייבן דארט.
اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ
utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).
ליינט דאָס ספר (אַל-קוראַן) וואָס איז געוואָרן גילוי צו דיר (מוחמד) און דאַוונט. טאַקע, דאַוונען פאַרהיט שלעכטס און שלעכטע מעשים. און (וויסן) געדענקען אַלאַה (דאַוונען) איז גרעסער (זיין פּריאָריטעט איבער אַנדערע מעשים פון דינען גאָט). אַלאַה ווייסט וואָס דו טוסט.
فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّيْنَۙ
fawailul lil-muṣallīn(a).
אַזוי וויי די וואָס דאַוונען,
الَّذِيْنَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُوْنَۙ
allażīna hum ‘an ṣalātihim sāhūn(a).
(נעמלעך) די וואָס זענען פאַרלאָזלעך אין זייערע תפילות,