اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).
അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ള ദൈവഭക്തരായ ജൂതന്മാരെയും അവരുടെ സന്യാസിമാരെയും മർയമിന്റെ മകൻ മസീഹിനെയും അവർ ദൈവങ്ങളാക്കി. എന്നാൽ സർവ്വശക്തനായ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കാൻ മാത്രമേ അവരോട് പറയപ്പെട്ടിട്ടുള്ളൂ. അവനല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല. അവർ പങ്കുചേർക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അവൻ എത്രയോ പരിശുദ്ധൻ!
يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوْهُهُمْ فِى النَّارِ يَقُوْلُوْنَ يٰلَيْتَنَآ اَطَعْنَا اللّٰهَ وَاَطَعْنَا الرَّسُوْلَا۠
yauma tuqallabu wujūhuhum fin-nāri yaqūlūna yā laitanā aṭa‘nallāha wa aṭa‘nar-rasūlā.
അവരുടെ മുഖങ്ങൾ നരകത്തിൽ കീഴ്മേൽ മറിക്കപ്പെടുന്ന ദിവസം അവർ പറയും: അയ്യോ, ഞങ്ങൾ അല്ലാഹുവെയും റസൂലിനെയും അനുസരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നേനെ.
وَقَالُوْا رَبَّنَآ اِنَّآ اَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاۤءَنَا فَاَضَلُّوْنَا السَّبِيْلَا۠
wa qālū rabbanā innā aṭa‘nā sādatanā wa kubarā'anā fa aḍallūnas-sabīlā.
അവർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ നേതാക്കളെയും ഭരണാധികാരികളെയും അനുസരിച്ചു, പിന്നീട് അവർ ഞങ്ങളെ വഴിതെറ്റിച്ചു.
اَمْ لَهُمْ شُرَكٰۤؤُا شَرَعُوْا لَهُمْ مِّنَ الدِّيْنِ مَا لَمْ يَأْذَنْۢ بِهِ اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
am lahum syurakā'u syara‘ū lahum minad-dīni mā lam ya'żam bihillāh(u), wa lau lā kalimatul-faṣli laquḍiya bainahum, wa innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).
അല്ലാഹു അനുവദിച്ചിട്ടില്ലാത്തവർക്ക് വേണ്ടി മതനിയമങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുന്ന അല്ലാഹുവല്ലാത്ത വല്ല ദൈവവും അവർക്കുണ്ടോ? (അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് ശിക്ഷ) വൈകിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വിധി ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ അവർക്കിടയിൽ ശിക്ഷ നടപ്പിലാക്കപ്പെടുമായിരുന്നു. തീർച്ചയായും അക്രമികളായ ആളുകൾക്ക് വേദനാജനകമായ ശിക്ഷയുണ്ടാകും.