اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يُدْرِكْكُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِيْ بُرُوْجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِكَ ۗ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ فَمَالِ هٰٓؤُلَاۤءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ حَدِيْثًا
aina mā takūnū yudrikkumul-mautu wa lau kuntum fī burūjim musyayyadah(tin), wa in tuṣibhum ḥasanatuy yaqūlū hāżihī min ‘indillāh(i), wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaqūlū hāżihī min ‘indik(a), qul kullum min ‘indillāh(i), famā lihā'ulā'il-qaumi lā yakādūna yafqahūna ḥadīṡā(n).
Ҡайҙа ғына булһаң да, бейек һәм ныҡлы ҡәлғәлә булһаң да, үлем һине ҡыуып етер. Әгәр ҙә улар яҡшылыҡ алһалар: «Был Аллаһтан», әгәр ҙә үҙҙәренә берәй насарлыҡ килһә, «Был һинән (Мөхәммәд)», — тиҙәр. «Барыһы ла Аллаһтан килә», — тип әйт. Тимәк, ни өсөн ул кешеләр (ике йөҙлөләр) әңгәмәне (әҙ генә булһа ла) аңламай тиерлек?»
فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).
Һуңынан уларға яҡшылыҡ килһә, улар: «Был беҙҙең тырышлыҡ арҡаһында», — тиҙәр. Әгәр бәләгә тарыһалар, бәхетһеҙлекте Мусаға һәм уның эйәрселәренә япһарғандар. Бел: уларҙың яҙмышы Аллаһ ҡулында, ләкин уларҙың күбеһе белмәй.
قَالُوا اطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَنْ مَّعَكَۗ قَالَ طٰۤىِٕرُكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُوْنَ
qāluṭ ṭayyarnā bika wa bimam ma‘ak(a), qāla ṭā'irukum ‘indallāhi bal antum qaumun tuftanūn(a).
Улар: «Һинең һәм һинең менән бергә булған кешеләр арҡаһында беҙгә насар яҙмыш килде», — тип яуап бирҙеләр. Ул (Салих): «Һеҙҙең яҙмышығыҙ Аллаһ хозурында (беҙ сәбәпсе түгел), әммә һеҙ һынау үткән халыҡ», — тигән.
قَالُوْٓا اِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهُوْا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ
qālū innā taṭayyarnā bikum, la'il lam tantahū lanarjumannakum wa layamassannakum minnā ‘ażābun alīm(un).
Улар яуап бирҙе: «Ысынлап та, беҙгә һеҙҙең арҡала бәхетһеҙлек килде. Ысынлап та, әгәр һеҙ беҙҙе саҡырыуҙан туҡтамаһағыҙ, беҙ һеҙҙе таш менән бәрҙерәсәкбеҙ һәм һеҙ беҙҙән ғазаплы ғазап тойорһоғоҙ».