يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། ཁྱེད་ཀྱི་བྱམས་བརྩེ་དེ་བརྗོད་ནས་(ཐོབ་མཁན་གྱི་ཚོར་སྣང་)རྨས་སྐྱོན་བཟོས་ནས་མ་འཕྲོ་བརླག་མ་གཏོང་། མི་གཞན་ལ་སྟོན་པའི་ཆེད་དུ་ཁོ་རང་གི་རྒྱུ་ནོར་སྤྲོད་མཁན་ལྟ་བུ་དང་། ཁོས་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་མཐའ་མའི་ཉིན་མོ་ལ་ཡིད་ཆེས་མེད་པ་རེད། དཔེ་མཚོན་(མི་དེའི་)ནི་རྡོ་འཇམ་པོ་ཞིག་དང་འདྲ་བར་ཐལ་རྡུལ་གྱིས་ཁེངས་ནས་དེ་ནས་རྡོ་དེའི་སྟེང་དུ་ཆར་ཤུགས་ཆེན་པོ་འབབ་སྐབས་རྡོ་དེ་སླར་ཡང་འཇམ་པོ་ཆགས་ཡོད། ཁོང་ཚོས་གང་བྱས་པ་དེ་ལས་ཁེ་ཕན་གང་ཡང་མི་ཐོབ། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁ་ཆེམ་པ་རྣམས་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་མེད།
وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا
wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).
དེ་བཞིན་(ཡང་) རང་གི་རྒྱུ་ནོར་དེ་དགའ་སྤྲོའི་ཆེད་དུ་བེད་སྤྱོད་བྱེད་མཁན་དང་མི་གཞན་(མི་གཞན་ལ་མཐོང་རྒྱུ་དང་བསྟོད་པ་བྱེད་འདོད་ཡོད་མཁན)དང་། སུ་ཞིག་སེ་ཏན་དང་གྲོགས་པོ་ཡིན་ན་ཁོ་(ཤེས་)གྲོགས་པོ་ཧ་ཅང་ངན་པ་ཞིག་ཡིན་པ་ཤེས་དགོས།
اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ
innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).
དོན་དངོས་ཐོག གཡོ་སྒྱུ་ཅན་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་མགོ་སྐོར་གཏོང་བར་འབད་བརྩོན་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་ཀྱང་། ཁོང་ཚོར་མགོ་སྐོར་གཏོང་མཁན་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིན། ཁོང་ཚོ་སྨོན་ལམ་རྒྱག་སྐབས་ངལ་རྩོལ་གྱིས་དེ་ལྟར་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོ་ཚོས་མི་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་(བསྟོད་བསྔགས་)སྟོན་འདོད་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཅུང་ཙམ་དྲན་གྱི་ཡོད།
وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ مِمَّا ذَرَاَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْاَنْعَامِ نَصِيْبًا فَقَالُوْا هٰذَا لِلّٰهِ بِزَعْمِهِمْ وَهٰذَا لِشُرَكَاۤىِٕنَاۚ فَمَا كَانَ لِشُرَكَاۤىِٕهِمْ فَلَا يَصِلُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَمَا كَانَ لِلّٰهِ فَهُوَ يَصِلُ اِلٰى شُرَكَاۤىِٕهِمْۗ سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ
wa ja‘alū lillāhi mimmā żara'a minal-ḥarṡi wal-an‘āmi naṣīban fa qālū hāżā lillāhi biza‘mihim wa hāżā lisyurakā'inā, famā kāna lisyurakā'ihim falā yaṣilu ilallāh(i), wa mā kāna lillāhi fa huwa yaṣilu ilā syurakā'ihim, sā'a mā yaḥkumūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་རྩི་ཤིང་དང་སེམས་ཅན་གྱི་ཐོན་རྫས་ཁ་ཤས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་མཁོ་སྤྲོད་བྱས་པ་དང་། ཁོང་ཚོའི་བསམ་ཚུལ་ལྟར་ན། "འདི་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཡིན། འདི་ནི་ང་ཚོའི་ལྷ་སྐུ་ལ་ཡིན།" ཁོང་ཚོའི་ལྷ་སྐུ་ལ་དམིགས་པའི་ཆ་ཤས་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་སླེབས་མི་ཐུབ་པ་དང་། ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཡོད་པའི་ཆ་ཤས་དེ་ཁོང་ཚོའི་སྐུ་འདྲ་ལ་སླེབས་རྒྱུ་རེད། ཁོང་ཚོའི་ཐག་གཅོད་དེ་ཧ་ཅང་སྡུག་ཅག་རེད།
اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).
དེ་དག་གིས་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་གྱི་མི་རིགས་(ཡ་ཧུ་དཱ་པ)དང་། ཁོང་ཚོའི་དགེ་འདུན་པ་(ཡེ་ཤུ)རྣམས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་ལྟར་བཟོས་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོར་སྟོབས་ལྡན་དཀོན་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་དགོས་ཞེས་བཤད་ཀྱང་། ཁོང་མ་གཏོགས་ལྷ་གཞན་མེད། ཁོང་ཚོས་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ལས་ཁོང་ལ་གཟི་བརྗིད་ཡོད།
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰٓى اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ رَبِّهٖ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَّلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهٖٓ اَحَدًا ࣖ
qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), faman kāna yarjū liqā'a rabbihī falya‘mal ‘amalan ṣāliḥaw wa lā yusyrik bi‘ibādati rabbihī aḥadā(n).
མུ་ཧ་མཱད་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་"ང་ཁྱོད་ལྟ་བུའི་མི་ཞིག་ཡིན། ཁྱོད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ནི་སྟོབས་ལྡན་གྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པའི་གསལ་བསྒྲགས་ཐོབ་ཡོད།" དེར་བརྟེན་སུ་ཞིག་གིས་ཁོ་རང་གི་གཙོ་བོ་དང་མཇལ་འཕྲད་བྱེད་པའི་རེ་བ་བྱེད་ན་ཁོ་རང་གིས་བྱ་བ་བཟང་པོ་བྱེད་དགོས་ལ།
اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).
དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ཕྱག་འཚལ་བ་དེ་ཚོ་སྐུ་འདྲ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དང་། ཁྱེད་ཚོས་རྫུན་གཏམ་བཟོ་གི་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་ཀྱིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ཕྱག་འཚལ་བ་དེས་ཁྱེད་ལ་འཚོ་བཅུད་མཁོ་སྤྲོད་བྱེད་ཐུབ་ཀྱི་མེད། དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འཚོ་བཅུད་ཞུས་ནས་ཁོང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ཞུ། ཁྱེད་རང་ཁོང་ལ་མ་གཏོགས་ཕྱིར་ལོག་མི་ཐུབ།
فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّيْنَۙ
fawailul lil-muṣallīn(a).
དེར་བརྟེན་སྨོན་ལམ་འདེབས་མཁན་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད།
الَّذِيْنَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُوْنَۙ
allażīna hum ‘an ṣalātihim sāhūn(a).
སོ་སོའི་སྨོན་ལམ་ལ་སྣང་མེད་བྱེད་མཁན་ཚོ།