يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
Уа азхаҵаҩцәа! Ауаа рҿаԥхьа ихы ааирԥшырц азы, Аллаҳи аҵыхәтәантәи амши рыгәра шимго еиԥш, имазара ауаа ирҭо иеиԥш, уи аӡбахә аҳәарала, насгьы уи здызкыло ицәаныррақәа рыла иумырбгалан. Аҿырԥштәы (уи ауаҩы) асабара зқәу ахаҳә шьахә еиԥшуп, нас ақәа ӷәӷәа ахаҳә анаауа, ахаҳә шьахәны иаанхоит. Урҭ иҟарҵо акгьы рзаанагом. Аллаҳ азхамҵаҩцәагьы амҩа иаша иқәиҵом.
وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا
wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).
Насгьы, змал алахҿыхразы, егьырҭ ауаа рзы иқәызхуа, Аллаҳи нарцәытәи амши азхазымҵо. Дарбанзаалак аҩсҭаа ҩызас дҟазҵаз, уи даара дҩыза бааԥсуп.
اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ
innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).
Ҳәарада, агьангьашцәа Аллаҳ дыржьарц рҭахуп, аха урҭ зжьо Аллаҳ иоуп. Аныҳәаразы иангылалак, аашьарала инарыгӡоит. Урҭ рҵакы ауаа рҿаԥхьа агәырӷьара (аҽхәара рҭахуп) ауп. Урҭ Аллаҳгьы маҷк ада дыргәаладыршәом
وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ مِمَّا ذَرَاَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْاَنْعَامِ نَصِيْبًا فَقَالُوْا هٰذَا لِلّٰهِ بِزَعْمِهِمْ وَهٰذَا لِشُرَكَاۤىِٕنَاۚ فَمَا كَانَ لِشُرَكَاۤىِٕهِمْ فَلَا يَصِلُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَمَا كَانَ لِلّٰهِ فَهُوَ يَصِلُ اِلٰى شُرَكَاۤىِٕهِمْۗ سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ
wa ja‘alū lillāhi mimmā żara'a minal-ḥarṡi wal-an‘āmi naṣīban fa qālū hāżā lillāhi biza‘mihim wa hāżā lisyurakā'inā, famā kāna lisyurakā'ihim falā yaṣilu ilallāh(i), wa mā kāna lillāhi fa huwa yaṣilu ilā syurakā'ihim, sā'a mā yaḥkumūn(a).
Урҭ аҵиаақәеи аԥстәқәеи рҟынтәи аалыҵқәа рыхәҭак Аллаҳ изыҟарҵеит, ргәаанагарала: «Ари Аллаҳ изы, ари ҳныхақәа рзы ауп» ҳәа рҳәеит. Урҭ рныхақәа рзы иҟоу ахәҭа Аллаҳ иҟынӡа инаӡом, Аллаҳ изы иҟоу ахәҭагьы рныхақәа рахь инаӡоит. Урҭ рыӡбара даара ицәгьоуп.
اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).
Урҭ ақьырсианцәа (аиудеиаа), рмонахцәа (ақьырсианцәа) Аллаҳ ида нцәахәыс иҟарҵеит, Мариа лԥа Мессиагьы. Зегьзымчу Анцәа имҵахырхәаларц мацара шраҳәогьы; Иара ида анцәа дыҟам. Ихьӡ-иԥша имазааит, урҭ дара-дара еиҿыркааз рҟынтә.
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰٓى اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ رَبِّهٖ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَّلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهٖٓ اَحَدًا ࣖ
qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), faman kāna yarjū liqā'a rabbihī falya‘mal ‘amalan ṣāliḥaw wa lā yusyrik bi‘ibādati rabbihī aḥadā(n).
Иҳәа (Муҳаммад): «Саргьы шәара шәеиԥш уаҩуп, шәынцәа Зегьзымчу Анцәа шиакәу азы агәаҳәара соуит». Ус анакәха, дарбанзаалак, инцәа иҿаԥхьа иԥылара иақәгәыӷуа, аус бзиақәа ҟаиҵалааит, насгьы инцәа имҵахырхәараҿы акы иҽалаимырхәааит».
اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).
Ҳәарада, Аллаҳ ида шәзымҵахырхәо ныхақәак роуп, амцқәагьы шәхы иҭышәҵаауеит. Ҳәарада, Аллаҳ ида шәара шәзымҵахырхәо аразҟы шәзаанагаӡом. Ус анакәха, Аллаҳ аразҟы шәиҳәала, шәимҵахырхәа, иҭабуп ҳәа ишәҳәа. Иара иахь заҵәык иоуп шәзыхынҳәуа.
فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّيْنَۙ
fawailul lil-muṣallīn(a).
Ус анакәха, аныҳәара иаҿу рыцҳароуп
الَّذِيْنَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُوْنَۙ
allażīna hum ‘an ṣalātihim sāhūn(a).
рыҳәарақәа ззымхәыцуа,