اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظِيْمًا
innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi fa qadiftarā iṡman ‘aẓīmā(n).
Ысынлап та, Аллаһ Үҙенә тиңдәш булғандарҙы (гонаһты) ғәфү итмәйәсәк һәм Ул теләгән кеше өсөн (ширктан) башҡа (гонаһты) ғәфү итә. Кем дә кем Аллаһҡа тиңдәш тотһа, ул ҙур гонаһ ҡылған булыр.
لٰكِنِ اللّٰهُ يَشْهَدُ بِمَآ اَنْزَلَ اِلَيْكَ اَنْزَلَهٗ بِعِلْمِهٖ ۚوَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَشْهَدُوْنَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۗ
lākinillāhu yasyhadu bimā anzala ilaika anzalahū bi‘ilmih(ī), wal-malā'ikatu yasyhadūn(a), wa kafā billāhi syahīdā(n).
Әммә Аллаһ һиңә (Мөхәммәткә) иңдергән (Ҡөрьәндең) шаһиты. Ул уны Үҙенең ғилеме менән иңдерҙе, фәрештәләр быға шаһит булды. Шаһит булып Аллаһ етә.
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
Ысынлап та, «Аллаһ – Мәрйәм улы Мәсих», - тип әйтеүселәр кәфер булды! Хатта Әл-Мәсих (үҙе): «Эй, Исраил балалары! Ысынлап та, кем Аллаһҡа тиңдәш тотһа, Аллаһ уға ожмахты харам ҡылған, ә уның урыны йәһәннәм булыр. Ә залим халыҡҡа ярҙамсы юҡ.
ذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۗوَلَوْ اَشْرَكُوْا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
Żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa lau asyrakū laḥabiṭa ‘anhum mā kānū ya‘malūn(a).
Бына Аллаһ Тәғәләнең тура юлдары, шуның менән Ул Үҙенең ҡолдарынан теләгән һәр кемгә тура юл күрһәтә. Аллаһҡа тиңдәш тотһалар, ҡылған изгелектәре, һис шикһеҙ, юҡҡа сығасаҡ.
حُنَفَاۤءَ لِلّٰهِ غَيْرَ مُشْرِكِيْنَ بِهٖۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَكَاَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاۤءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ اَوْ تَهْوِيْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ مَكَانٍ سَحِيْقٍ
Ḥunafā'a lillāhi gaira musyrikīna bih(ī), wa may yusyrik billāhi fa ka'annamā kharra minas-samā'i fa takhṭafuhuṭ-ṭairu au tahwī bihir-rīḥu fī makānin saḥīq(in).
(Ғибәҙәт ҡылығыҙ) Аллаһҡа ихлас күңелдән, Уға тиңдәш тотмайынса. Кем дә кем Аллаһҡа тиңдәш тотһа, күктән ҡолап төшөп, уны ҡош тартып алған йәки ел алыҫ ергә алып киткән кеүек булыр.
اِنْ تَدْعُوْهُمْ لَا يَسْمَعُوْا دُعَاۤءَكُمْۚ وَلَوْ سَمِعُوْا مَا اسْتَجَابُوْا لَكُمْۗ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُوْنَ بِشِرْكِكُمْۗ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيْرٍ ࣖ
in tad‘ūhum lā yasma‘ū du‘ā'akum, wa lau sami‘ū mastajābū lakum, wa yaumal-qiyāmati yakfurūna bisyirkikum, wa lā yunabbi'uka miṡlu khabīr(in).
Әгәр ҙә һеҙ уларға шылтыратаһығыҙ икән, улар һеҙҙең шылтыратыуҙы ишетмәй, ишетһәгеҙ, улар ҙа һеҙҙең үтенесегеҙҙе ҡабул итмәй. Ҡиәмәт көнөндә улар һеҙҙең ширкегеҙҙе инҡар итәсәк һәм һеҙгә иң дөрөҫ (Аллаһ) биргән кеүек мәғлүмәтте бер кем дә бирә алмаясаҡ.
اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ
alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).
Иҫтәргә! Саф дингә (ширктән) бары тик Аллаһ ҡына ҡарай. Унан башҡа яҡлаусылар алғандар: «Беҙ уларға табынмайбыҙ, улар беҙҙе Аллаһҡа мөмкин тиклем яҡынайтасаҡ тип өмөтләнәбеҙ», — тине. Ысынлап та, улар бәхәсләшкән нәмәләре буйынса Аллаһ хөкөм итер. Ысынлап та, Аллаһ ялғансыларҙы һәм бик кәфер кешеләрҙе тура юлға күндермәй.
وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).
Һәм, ысынлап та, һиңә һәм һинән элекке пәйғәмбәрҙәргә: «Әгәр ҙә һин (Аллаһҡа) тиңдәш тотһаң, ғәмәлдәрең юйыласаҡ һәм һис шикһеҙ, һин зыян күреүселәрҙән булырһың!»
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَالْمُشْرِكِيْنَ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِۗ
innal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wal-musyrikīna fī nāri jahannama khālidīna fīhā, ulā'ika hum syarrul-bariyyah(ti).
Ысынлап та, китап әһелдәре һәм мөшриктәр араһынан кафырҙар йәһәннәмгә инәсәк; улар унда мәңге ҡаласаҡ. Улар ҙа йән эйәләре кеүек яуыз.