وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Ва ба дурустӣ, Мо инсон (Одам)-ро аз гили хушк аз лойи сиёҳе, ки шакл дода шуда буд, офаридем.
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ
yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).
Эй мардум, агар шумо дар рӯзи қиёмат шубҳа доред, пас, ба дурустӣ, Мо шуморо аз хок, сипас аз нутфае нутфа, сипас аз лахтаи хун, сипас аз пораи гӯште, ки комил ва ноқис аст, офаридаем, то барои шумо баён кунем; ва шуморо дар батни модар мувофиқи хости Худ то замони муайян қарор додем; сипас шуморо кӯдаке берун овардем; сипас (тадриҷан) ба синни балоғат расидед ва баъзе аз шумо вафот кардед ва баъзеи дигар ба пирӣ баргаштед, то он ки ӯ дигар чизеро, ки медонист, намедонист. Ва шумо мебинед, ки замин хушк аст, пас вақте ки об (борон) бар он фиристодем, замин зинда мешавад ва серҳосил мешавад ва навъҳои гуногуни гиёҳҳои зебо (гиёҳҳо) мерӯёнад.
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ طِيْنٍ ۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min sulālatim min ṭīn(in).
Ва ба дурустӣ, Мо инсонро аз гил (бемаънӣ) офаридем.
ثُمَّ جَعَلْنٰهُ نُطْفَةً فِيْ قَرَارٍ مَّكِيْنٍ ۖ
Ṡumma ja‘alnāhu nuṭfatan fī qarārim makīn(in).
Сипас нутфаро (ки дар ҷои мустаҳкам (бачадон) нигоҳ дошта мешавад) офаридем.
ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظٰمًا فَكَسَوْنَا الْعِظٰمَ لَحْمًا ثُمَّ اَنْشَأْنٰهُ خَلْقًا اٰخَرَۗ فَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخٰلِقِيْنَۗ
Ṡumma khalaqnan-nuṭfata ‘alaqatan fa khalaqnal-‘alaqata muḍgatan fa khalaqnal-muḍgata ‘iẓāman fa kasaunal-‘iẓāma laḥmā(n), ṡumma ansya'nāhu khalqan ākhar(a), fa tabārakallāhu aḥsanul-khāliqīn(a).
Сипас, аз нутфа чизеро офаридем, ки часпад, сипас он чизеро, ки часпад, порае аз гӯшт сохтем ва аз он порае аз гӯшт устухонҳоро устухонҳо сохтем, сипас устухонҳоро ба гӯшт печондем ва ӯро махлуқи дигаре (шакл) сохтем. Пок аст Худо, беҳтарин офаринанда.
وَاَنَّهٗ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۙ
wa annahū khalaqaz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.
ва ба дурустӣ, Ӯст, ки ҷуфтҳои нару модаеро офаридааст,
مِنْ نُّطْفَةٍ اِذَا تُمْنٰىۙ
min nuṭfatin iżā tumnā.
аз нутфа, вақте ки хориҷ мешавад,
لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ فِيْٓ اَحْسَنِ تَقْوِيْمٍۖ
laqad khalaqnal-insāna fī aḥsani taqwīm(in).
Ба дурустӣ, Мо одамиро дар беҳтарин шакле офаридем,