اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ەۚ لَا تَأْخُذُهٗ سِنَةٌ وَّلَا نَوْمٌۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَشْفَعُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَاۤءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَـُٔوْدُهٗ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ
allāhu lā ilāha illā huw(a), al-ḥayyul-qayyūm(u), lā ta'khużuhū sinatuw wa lā naum(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), man żal-lażī yasyfa‘u ‘indahū illā bi'iżnih(ī), ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bisyai'im min ‘ilmihī illā bimā syā'(a), wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ(a), wa lā ya'ūduhū ḥifẓuhumā, wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).
अल्ला, ताचे बगर दुसरो देव ना. (आपल्या प्राण्यांची) सतत काळजी घेवपी सर्वशक्तिमान न्हीद येना वा न्हीद येना. मळबांत जें कितें आसा आनी धर्तरेचेर जें कितें आसा तें ताचें. ताचे परवानगेबगर कोणूच ताचे वटेन मध्यस्थी करूंक शकना. तांकां ताचे मुखार कितें आसा आनी फाटल्यान कितें आसा तें ताका खबर आसा आनी ताच्या गिन्याना विशीं ताका जाय तें सोडल्यार तांकां कांयच खबर ना. ताच्या आसनांतल्यान मळब आनी धर्तरी व्यापल्यात. आनी ताका दोगांयचीय जतनाय घेवंक कठीण दिसना आनी तो सगळ्यांत उंचेलो, सगळ्यांत व्हडलो.