27
Q.S Luqman (31:27)
وَلَوْ اَنَّ مَا فِى الْاَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ اَقْلَامٌ وَّالْبَحْرُ يَمُدُّهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖ سَبْعَةُ اَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ كَلِمٰتُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
wa lau anna mā fil-arḍi min syajaratin aqlāmuw wal-baḥru yamudduhū mim ba‘dihī sab‘atu abḥurim mā nafidat kalimātullāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
Tí igi kan bá sì jẹ́ ìkọ̀kọ̀ lórí ilẹ̀ ayé, tí òkun sì jẹ́ ìkọ̀kọ̀, tí òkun méje (tí ó tún jẹ́ tààrà) sì tún kún un lẹ́yìn náà, ọ̀rọ̀ Allāhu kò ní parí. Dájúdájú Allāhu ni Alágbára, Ọlọ́gbọ́n.
1
Q.S Al-Qalam (68:1)
نۤ ۚوَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُوْنَۙ
nūn, wal-qalami wa mā yasṭurūn(a).
Nún. Nípasẹ̀ àwọn ìkọ̀ àti ohun tí wọ́n kọ,
4
Q.S Al-'Alaq (96:4)
الَّذِيْ عَلَّمَ بِالْقَلَمِۙ
allażī ‘allama bil-qalam(i).
Ẹni tí ó ń kọ́ (ènìyàn) pẹ̀lú ìkọ́.