وَاتَّبَعُوْا مَا تَتْلُوا الشَّيٰطِيْنُ عَلٰى مُلْكِ سُلَيْمٰنَ ۚ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمٰنُ وَلٰكِنَّ الشَّيٰطِيْنَ كَفَرُوْا يُعَلِّمُوْنَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوْتَ وَمَارُوْتَ ۗ وَمَا يُعَلِّمٰنِ مِنْ اَحَدٍ حَتّٰى يَقُوْلَآ اِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۗ فَيَتَعَلَّمُوْنَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُوْنَ بِهٖ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهٖ ۗ وَمَا هُمْ بِضَاۤرِّيْنَ بِهٖ مِنْ اَحَدٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَيَتَعَلَّمُوْنَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ ۗ وَلَقَدْ عَلِمُوْا لَمَنِ اشْتَرٰىهُ مَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۗ وَلَبِئْسَ مَاشَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
wattaba‘ū mā tatlusy-syayāṭīnu ‘alā mulki sulaimān(a), wa mā kafara sulaimānu wa lākinnnasy-syayāṭīna kafarū yu‘allimūnan-nāsas siḥr(a), wa mā unzila ‘alal-malakaini bibābila hārūta wa mārūt(a), wa mā yu‘allimāni min aḥadin ḥattā yaqūlā innamā naḥnu fitnatun falā takfur, fayata‘allamūna minhumā mā yufarriqūna bihī bainal-mar'i wa zaujih(ī), wa mā hum biḍarrīna bihī min aḥadin illā bi'iżnillāh(i), wa yata‘allamūna mā yaḍurruhum wa lā yanfa‘uhum, wa laqad ‘alimū lamanisytarāhu mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in), wa labi'sa mā syarau bihī anfusahum, lau kānū ya‘lamūn(a).
Һәм улар Сөләймән батшалыҡ иткән осорҙа ендәр уҡығандарға эйәргән. Сөләймән кафыр түгел, әммә был ендәр кафыр булған, улар кешеләргә сихыр өйрәткән һәм Вавилон илендә ике фәрештәгә, атап әйткәндә, Харут һәм Марутҡа индерелгән нәмәләрҙе өйрәткән. Хатта улар икеһе лә: «Беҙ һеҙҙең өсөн һынау ғына», — тип әйткәнсе, бер кемгә лә бер нәмә лә өйрәтмәһәләр ҙә. Шулай итеп, улар ике (фәрештәләрҙән) ирҙе ҡатынынан нимә (ирҙе) айыра ала икәнен белделәр. Улар Аллаһ рөхсәтенән башҡа сихырҙары менән бер кемгә лә зыян килтерә алмаҫ. Улар үҙҙәренә зыян килтергән нәмәне өйрәнә, ә файҙаһы юҡ. Һәм ысынлап та, улар инде белә, кем һатып ала (тылсым ҡуллана), теге донъяла һис шикһеҙ бер ниндәй ҙә табыш алмаясаҡ. Һәм, ысынлап та, үҙҙәрен сихыр менән һатҡандарҙың ғәмәлдәре бик насар, белһәләр ине.