يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).
O Dir, déi gleeft! Schützt Iech an Är Famill virum Feier vun der Hell, deem säi Brennstoff Mënschen a Steng sinn; d'Schützer sinn rau an haart Engelen, déi Allah net an deem, wat Hie hinnen befielt, net respektéieren an ëmmer maachen, wat hinne gesot gëtt.
عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَۗ
‘alaihā tis‘ata ‘asyar(a).
Iwwer him sinn néngzéng (Schutzengelen).
وَمَا جَعَلْنَآ اَصْحٰبَ النَّارِ اِلَّا مَلٰۤىِٕكَةً ۖوَّمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ اِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْاۙ لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَيَزْدَادَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِيْمَانًا وَّلَا يَرْتَابَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْمُؤْمِنُوْنَۙ وَلِيَقُوْلَ الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْكٰفِرُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَمَا يَعْلَمُ جُنُوْدَ رَبِّكَ اِلَّا هُوَۗ وَمَا هِيَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْبَشَرِ ࣖ
wa mā ja‘alnā aṣḥāban-nāri illā malā'ikah(tan), wa mā ja‘alnā ‘iddatahum illā fitnatal lil-lażīna kafarū, liyastaiqinal-lażīna ūtul-kitāba wa yazdādal-lażīna āmanū īmānaw wa lā yartābal-lażīna ūtul-kitāba wal-mu'minūn(a), wa liyaqūlal-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-kāfirūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), każālika yuḍillullāhu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa mā ya‘lamu junūda rabbika illā huw(a), wa mā hiya illā żikrā lil-basyar(i).
An Mir hunn d'Bewaacher vun der Hell nëmmen zu Engelen gemaach; an Mir hunn hir Zuel nëmmen als eng Prüfung fir déi festgeluecht, déi net gleewen, fir datt déi, deenen d'Buch ginn ass, iwwerzeegt kënne ginn, fir datt déi, déi gleewen, am Glawen zouhuelen, fir datt déi, deenen d'Buch ginn ass, an d'Gleeweger net zweifelen; an fir datt déi, an deenen hiren Häerzer Krankheet ass, an déi, déi net gleewen, soen: "Wat wëll Allah mat dëser (Zuel) als Beispill?" Sou erlaabt Allah déi, déi Hie wëll, sech ofzewenden, a leet déi, déi Hie wëll, ofzewenden. A keen kennt d'Arméi vun Ärem Här ausser Hie selwer. A Saqar ass näischt anescht wéi eng Warnung fir d'Mënschen.