وَنَادَوْا يٰمٰلِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَۗ قَالَ اِنَّكُمْ مّٰكِثُوْنَ
wa nādau yā māliku liyaqḍi ‘alainā rabbuk(a), qāla innakum mākiṡūn(a).
ते च रोदितवन्तः, "हे (दूत) मलिक! तव प्रभुः केवलं अस्मान् हन्तुम्।" सः प्रत्युवाच खलु त्वं (अस्मिन् नरके) तिष्ठसि” इति ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).
हे विश्वासिनः ! यस्य इन्धनं जनाः पाषाणाः च सन्ति, तस्मात् नरकस्य अग्नितः आत्मानं स्वपरिवारं च रक्ष; रक्षकाः रूक्षाः कठोरः च स्वर्गदूताः सन्ति, ये अल्लाहस्य आज्ञां न अवहेलयन्ति, यत् कथितं तत् सर्वदा कुर्वन्ति।