يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يَشْفَعُوْنَۙ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهٖ مُشْفِقُوْنَ
ya‘lamū mā baina aidīhim wa mā khalfahum wa lā yasyfa‘ūna illā limanirtaḍā wa hum min khasy-yatihī musyfiqūn(a).
او (خداوند) هر آنچه را که در پیش روی (ملائکه) و پشت سر آنها است، می‌داند و شفاعت نمی‌کنند مگر برای کسانی که (خدا) راضی است و همواره محتاط هستند چون از او می‌ترسند.
۞ وَكَمْ مِّنْ مَّلَكٍ فِى السَّمٰوٰتِ لَا تُغْنِيْ شَفَاعَتُهُمْ شَيْـًٔا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ اَنْ يَّأْذَنَ اللّٰهُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَرْضٰى
wa kam mim malakin fis-samāwāti lā tugnī syafā‘atuhum syai'an illā mim ba‘di ay ya'żanallāhu limay yasyā'u wa yarḍā.
و چه تعداد فرشتگان در آسمان وجود دارد، شفاعت (کمک) آنها اصلاً فایده ای ندارد مگر زمانی که خداوند برای کسی که بخواهد و از او راضی باشد، اجازه داده باشد (و تنها) باشد.