فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
អ្នកណាដែលថ្លឹងជញ្ជីង (សេចក្ដីល្អ) អ្នកទាំងនោះគឺជាមនុស្សដែលមានសំណាង។
وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فِيْ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَ ۚ
wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum fī jahannama khālidūn(a).
ហើយអ្នកណាដែលស្រាលក្នុងជញ្ជីង (នៃសេចក្តីល្អ) អ្នកទាំងនោះគឺជាក្រុមមនុស្សដែលធ្វើបាបខ្លួនឯង ពួកគេនឹងត្រូវស្ថិតនៅក្នុងឋាននរកជារៀងរហូត។
فَاَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهٗۙ
fa ammā man ṡaqulat mawāzīnuh(ū).
ចំណែកឯអ្នកណាដែលជញ្ជីង (នៃអំពើល្អ) របស់គាត់ធ្ងន់
فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۗ
fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).
បន្ទាប់មកគាត់ស្ថិតនៅក្នុងជីវិតដ៏ពេញលេញ (មានសុភមង្គល)។
وَاَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗۙ
wa ammā man khaffat mawāzīnuh(ū).
ហើយចំពោះអ្នកណាដែលមាត្រដ្ឋាន (នៃអំពើល្អ) របស់គាត់ស្រាល
فَاُمُّهٗ هَاوِيَةٌ ۗ
fa ummuhū hāwiyah(tun).
បន្ទាប់មក ទីកន្លែងនៃការវិលត្រឡប់គឺឋាននរកហាវីយ៉ា។