فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
Kiu ajn pesas la pesilon (bonecon), tiuj estas la bonŝanculoj.
وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فِيْ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَ ۚ
wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum fī jahannama khālidūn(a).
Kaj kiu ajn estas malpeza en la pesilo (de boneco), tiuj estas la homoj, kiuj sin damaĝas, ili estos eterne en Infero.
فَاَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهٗۙ
fa ammā man ṡaqulat mawāzīnuh(ū).
Tiam koncerne tiun, kies pesilo (de bonfaroj) estas peza,
فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۗ
fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).
tiam li estas en plenumanta (feliĉa) vivo.
وَاَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗۙ
wa ammā man khaffat mawāzīnuh(ū).
Kaj koncerne tiun, kies skalo (de bonfaroj) estas malpeza,
فَاُمُّهٗ هَاوِيَةٌ ۗ
fa ummuhū hāwiyah(tun).
tiam la loko de reveno estas la infero de Hawiyah.