يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْۚ اِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum, inna zalzalatas-sā‘ati syai'un ‘aẓīm(un).
ཀྱེ་མིའི་རིགས། རང་གི་དཀོན་མཆོག་ལ་འཇིགས་ཤིག། དོན་དངོས་ཐོག འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཇིགས་སྣང་(ཉིན་མོ་)དེ་ཧ་ཅང་ཆེན་པོ་ཞིག་རེད།
يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّآ اَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكٰرٰى وَمَا هُمْ بِسُكٰرٰى وَلٰكِنَّ عَذَابَ اللّٰهِ شَدِيْدٌ
yauma taraunahā tażhalu kullu murḍi‘atin ‘ammā arḍa‘at wa taḍa‘u kullu żāti ḥamlin ḥamlahā wa taran-nāsa sukārā wa mā hum bisukārā wa lākinna ‘ażāballāhi syadīd(un).
ཁྱེད་རང་གིས་མཐོང་བའི་ཉིན་མོར་(གཡོ་འགུལ)བུད་མེད་ཚང་མས་ཕྲུ་གུ་ལ་ནུ་མ་འཐུང་མཁན་གྱི་ཕྲུ་གུ་ལ་སྣང་མེད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
اِذَا زُلْزِلَتِ الْاَرْضُ زِلْزَالَهَاۙ
iżā zulzilatil-arḍu zilzālahā.
འཇིགས་སུ་རུང་བའི་གཡོ་འགུལ་གྱིས་ས་གཞི་འདར་དུས།
وَاَخْرَجَتِ الْاَرْضُ اَثْقَالَهَاۙ
wa akhrajatil-arḍu aṡqālahā.
ས་གཞི་དེས་ཁུར་པོ་ལྗིད་པོ་དེ་དག་ཕྱིར་འཕངས་ཡོད།