يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْۚ اِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum, inna zalzalatas-sā‘ati syai'un ‘aẓīm(un).
ای مردم! از پروردگارتان بترسید؛ به‌راستی لرزش (روز) قیامت چیزی بسیار عظیم است.
يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّآ اَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكٰرٰى وَمَا هُمْ بِسُكٰرٰى وَلٰكِنَّ عَذَابَ اللّٰهِ شَدِيْدٌ
yauma taraunahā tażhalu kullu murḍi‘atin ‘ammā arḍa‘at wa taḍa‘u kullu żāti ḥamlin ḥamlahā wa taran-nāsa sukārā wa mā hum bisukārā wa lākinna ‘ażāballāhi syadīd(un).
(یاد کن) روزی که آن (لرزش) را ببینید، هر زنی که کودکش را شیر می‌دهد، از کودکی که شیر می‌دهد غافل می‌شود، و هر زنی که باردار است، جنین خود را ساقط می‌کند، و مردم را مست می‌بینی، در حالی که واقعاً مست نیستند، اما عذاب خدا بسیار سخت است.
اِذَا زُلْزِلَتِ الْاَرْضُ زِلْزَالَهَاۙ
iżā zulzilatil-arḍu zilzālahā.
هنگامی که زمین با تکان‌های شدیدش لرزانده شود
وَاَخْرَجَتِ الْاَرْضُ اَثْقَالَهَاۙ
wa akhrajatil-arḍu aṡqālahā.
و زمین بارهای سنگین خود را بیرون افکند