قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا
qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).
هغوی وویل: "ای ذوالقرنین! په حقیقت کې، یاجوج او مکجوج (هغه مخلوقات چې په ځمکه کې زیان رسوي)، نو ایا موږ تاسو ته انعام درکړو چې تاسو زموږ او د دوی ترمنځ دیوال جوړ کړئ؟"
قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ
qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).
هغه (ذوالقرنین) وویل: هغه څه چې خدای ماته راکړي دي (ستاسو د اجر څخه) غوره دي، نو زما سره په قوت سره مرسته وکړئ ترڅو ستاسو او د دوی ترمنځ یو دیوال جوړ کړم.
اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ
Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).
"ما ته د اوسپنې ټوټې راکړه!" تر هغه چې کله د اوسپنې ټوټې د دوو غرونو سره برابرې شوې، هغه وویل: "اور پرې واچوه!" کله چې هغه د اور په څیر سور شو، هغه وویل: "ماته جوش شوی مس راکړه چې زه یې پرې واچوم."
فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا
famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).
نو دوی (یعقوب او مکوج) نشوای کولی چې هغه وخېژوي او (هم) په هغه کې سوری ونه کړي.
قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ
qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).
هغه (ذوالقرنین) وویل: "دا (دیوال) زما د رب له لوري یو نعمت دی، نو کله چې زما د رب ژمنه راشي، هغه به یې ونړوي؛ او زما د رب ژمنه رښتیا ده."
حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ
Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).
تر دې چې يَکُجُج او مَکُجُج (ديوالونه) خلاص شول او له ټولو لوړو ځايونو څخه په چټکۍ سره راښکته شول.
وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ
waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).
او (کله چې) د ریښتینې ژمنې (د قیامت ورځ) نږدې شي، نو ناڅاپه به د هغو کسانو سترګې چې کافران دي، خلاصې شي. (دوی وویل) "موږ څومره بدبخت یو! موږ له دې څخه په بشپړه توګه بې پروا یو، په حقیقت کې موږ په ریښتیا ظالمان یو."