اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يُدْرِكْكُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِيْ بُرُوْجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِكَ ۗ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ فَمَالِ هٰٓؤُلَاۤءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ حَدِيْثًا
aina mā takūnū yudrikkumul-mautu wa lau kuntum fī burūjim musyayyadah(tin), wa in tuṣibhum ḥasanatuy yaqūlū hāżihī min ‘indillāh(i), wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaqūlū hāżihī min ‘indik(a), qul kullum min ‘indillāh(i), famā lihā'ulā'il-qaumi lā yakādūna yafqahūna ḥadīṡā(n).
Кирек ӑҫта пулсан та, ҫӳллӗ те ҫирӗп крепоҫра пулсан та вилӗм хӑваласа ҫитӗ. Ырӑ илсен, вӗсем: «Ку Аллахран», — теҫҫӗ, вӗсемпе мӗн те пулин усал пулсан, «ку санран (Мухаммад)» теҫҫӗ. Калӑр: «Пурте Аллахран килет». Апла пулсан, мӗншӗн-ха ҫав ҫынсем (икӗпитсем) калаҫӑва ӑнланмаҫҫӗ-ха?
هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ طِيْنٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلًا ۗوَاَجَلٌ مُّسَمًّى عِنْدَهٗ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُوْنَ
huwal-lażī khalaqakum min ṭīnin ṡumma qaḍā ajalā(n), wa ajalum musamman ‘indahū ṡumma antum tamtarūn(a).
Вӑл сире тӑмран пултарнӑ, унтан Вӑл сирӗн вилӗме (сирӗн вилӗме) палӑртнӑ, ҫавӑн пекех Вӑл ҫеҫ пӗлекен паллӑ вӑхӑт чиккине палӑртнӑ. Анчах та эсир ун пирки иккӗленетӗр-ха.
قُلْ اِنَّ الْمَوْتَ الَّذِيْ تَفِرُّوْنَ مِنْهُ فَاِنَّهٗ مُلٰقِيْكُمْ ثُمَّ تُرَدُّوْنَ اِلٰى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ
qul innal-mautal-lażī tafirrūna minhu fa innahū mulāqīkum ṡumma turaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
Калӑр: «Чӑнах та, эсир тарнӑ вилӗм сире кӗтсе илӗ, вара эсир (Аллах) патне таврӑнӑр, Вӑл курӑнманнине тата чӑн-чӑннине пӗлет, вара Вӑл сире мӗн тунине каласа парӗ».
وَلَنْ يُّؤَخِّرَ اللّٰهُ نَفْسًا اِذَا جَاۤءَ اَجَلُهَاۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lay yu'akhkhirallāhu nafsan iżā jā'a ajaluhā, wallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).
Аллах ҫынна вилӗм вӑхӑчӗ ҫитсен (вилӗме) кая хӑвармӗ. Эсир мӗн тунине Аллах пӗлет.