اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ
al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).
Δόξα τω Θεώ, ο Αλλάχ, που έστειλε το Βιβλίο (το Κοράνι) στους δούλους Του και δεν το διαστρέβλωσε.
قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ
qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).
ως ευθεία καθοδήγηση, για να προειδοποιήσει για μια πολύ οδυνηρή τιμωρία από Αυτόν και να δώσει χαρμόσυνα νέα στους πιστούς που κάνουν καλές πράξεις ότι θα λάβουν μια καλή ανταμοιβή,
وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ
wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).
Και για να προειδοποιήσω όσους λένε: «Ο Αλλάχ πήρε ένα παιδί».
مَّا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ وَّلَا لِاٰبَاۤىِٕهِمْۗ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۗ اِنْ يَّقُوْلُوْنَ اِلَّا كَذِبًا
mā lahum bihī min ‘ilmiw wa lā li'ābā'ihim, kaburat kalimatan takhruju min afwāhihim, iy yaqūlūna illā każibā(n).
Δεν έχουν καμία απολύτως γνώση γι' αυτό, ούτε οι πρόγονοί τους. Πόσο άσχημα είναι τα λόγια που βγαίνουν από το στόμα τους· δεν λένε τίποτα άλλο παρά ψέματα.
فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا
fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).
Τότε ίσως εσύ (Μωάμεθ) βλάψεις τον εαυτό σου επειδή θα λυπηθείς αφού αποστραφούν, αν δεν πιστέψουν σε αυτή την πληροφορία (το Κοράνι).
اِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْاَرْضِ زِيْنَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا
innā ja‘alnā mā ‘alal-arḍi zīnatal lahā linabluwahum ayyuhum aḥsanu ‘amalā(n).
Πράγματι, έχουμε φτιάξει τα πάντα στη γη ως στολίδι γι' αυτούς, ώστε να μπορέσουμε να τους δοκιμάσουμε για να δούμε ποιος από αυτούς είναι ο καλύτερος σε έργα.
وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ
wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).
Και πράγματι θα κάνουμε (και) ό,τι βρίσκεται από πάνω του άγονη και ξερή γη.
اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا
am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).
Νομίζεις ότι οι άνθρωποι που κατοικούν στις σπηλιές και (που έχουν) το ρακίμ, είναι ανάμεσα στα θαυμαστά μας σημάδια (μεγαλείου);
اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا
iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).
(Θυμήσου) όταν οι νέοι βρήκαν καταφύγιο στη σπηλιά, προσευχήθηκαν: «Κύριέ μας, δώσε μας έλεος από Εσένα και πλήρη και ευθεία καθοδήγηση για τις υποθέσεις μας».