اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ
al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).
Ọpẹ́ ni fún Allāhu tí ó sọ ìwé (Al-Qur’an) kalẹ̀ fún àwọn ẹrú Rẹ̀, tí kò sì ṣe é ní ìyípo;
قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ
qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).
gẹ́gẹ́ bí ìtọ́sọ́nà títọ́, láti kìlọ̀ nípa ìyà tí ó le gan-an láti ọ̀dọ̀ Rẹ̀ àti láti fún àwọn onígbàgbọ́ tí wọ́n ń ṣe iṣẹ́ rere ní ìhìnrere pé wọn yóò gba èrè rere.
مّٰكِثِيْنَ فِيْهِ اَبَدًاۙ
mākiṡīna fīhi abadā(n).
Wọn yóò máa gbé inú rẹ̀ títí láéláé.
وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ
wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).
Àti láti kìlọ̀ fún àwọn tí wọ́n wí pé, “Allah mú ọmọ kan.”
مَّا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ وَّلَا لِاٰبَاۤىِٕهِمْۗ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۗ اِنْ يَّقُوْلُوْنَ اِلَّا كَذِبًا
mā lahum bihī min ‘ilmiw wa lā li'ābā'ihim, kaburat kalimatan takhruju min afwāhihim, iy yaqūlūna illā każibā(n).
Àwọn àti àwọn baba ńlá wọn kò mọ̀ nípa rẹ̀ rárá. Àwọn ọ̀rọ̀ tí ó ń jáde láti ẹnu wọn burú tó; wọn kò sọ ohunkóhun bí kò ṣe irọ́.
فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا
fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).
Lẹ́yìn náà, bóyá ìwọ (Muhammad) yóò pa ara rẹ lára nítorí pé inú rẹ yóò bà jẹ́ lẹ́yìn tí wọ́n bá yípadà, tí wọn kò bá gbàgbọ́ nínú ìròyìn yìí (Al-Qur'an).
اِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْاَرْضِ زِيْنَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا
innā ja‘alnā mā ‘alal-arḍi zīnatal lahā linabluwahum ayyuhum aḥsanu ‘amalā(n).
Dájúdájú, A ti ṣe gbogbo nǹkan lórí ilẹ̀ ayé gẹ́gẹ́ bí ohun ọ̀ṣọ́ fún wọn, kí A lè dán wọn wò láti mọ èyí tí ó dára jùlọ nínú wọn ní iṣẹ́.
وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ
wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).
Àti pé dájúdájú A ó sọ ohun tí ó wà ní òkè rẹ̀ di ilẹ̀ gbígbẹ àti ilẹ̀ gbígbẹ.
اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا
am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).
Ṣé o rò pé àwọn ènìyàn tí ń gbé inú ihò àpáta, àti (àwọn tí wọ́n ní) àwọn raqim, wà lára àwọn àmì àgbàyanu wa (ti ìtóbi)?
اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا
iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).
(Rántí) nígbà tí àwọn ọ̀dọ́mọkùnrin náà sá pamọ́ sínú ihò àpáta náà, wọ́n gbàdúrà pé, “Olúwa wa. Fún wa ní àánú láti ọ̀dọ̀ Rẹ àti ìtọ́sọ́nà pípé fún wa nínú ọ̀ràn wa.”