اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ
al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).
Үзенең колларына китап (Коръән) иңдергән һәм аны һич кимчелексез кылган Аллаһка мактау!
قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ
qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).
туры юл күрсәтүче, Аның тарафыннан булачак рәнҗеткүче гәзаб белән куркыту һәм изге гамәлләр кылучы мөэминнәрне җәннәт белән сөендерү өчен.
مّٰكِثِيْنَ فِيْهِ اَبَدًاۙ
mākiṡīna fīhi abadā(n).
алар анда мәңгегә калачаклар.
وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ
wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).
Һәм "Аллаһ бала алды" диючеләрне куркыту өчен.
مَّا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ وَّلَا لِاٰبَاۤىِٕهِمْۗ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۗ اِنْ يَّقُوْلُوْنَ اِلَّا كَذِبًا
mā lahum bihī min ‘ilmiw wa lā li'ābā'ihim, kaburat kalimatan takhruju min afwāhihim, iy yaqūlūna illā każibā(n).
Аларның бу хакта бернинди дәлиле юк һәм аларның ата-бабалары да белмәделәр, аларның авызларыннан чыккан сүз нинди яман сүз, алар ялганны гына сөйлиләр.
فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا
fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).
Шул вакытта, бәлки, алар бу хәбәргә (Коръәнгә) ышанмасалар, алар йөзләреннән киткәннән соң кайгырып, үзеңә зыян китерерсең.
اِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْاَرْضِ زِيْنَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا
innā ja‘alnā mā ‘alal-arḍi zīnatal lahā linabluwahum ayyuhum aḥsanu ‘amalā(n).
Чыннан да, Без җир йөзендәге һәрнәрсәне алар өчен зиннәт итеп яраттык, аларның кайсысы яхшырак гамәлдә икәнен сынау өчен.
وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ
wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).
Һәм, әлбәттә, Без аның өстендәгене коры җир итеп әйләндерәчәкбез.
اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا
am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).
Син мәгарәләрдә яшәүче кешеләрне һәм ракимга ия булганнарны Безнең гаҗәеп галәмәтләребез дип уйлыйсыңмы?
اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا
iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).
(Исегездә тотыгыз) егетләр мәгарәгә сыенгач, алар: "Ий Раббыбыз, безгә Үзеңнең тарафыңнан рәхмәт һәм эшебездә безгә тулысынча туры юл күрсәт", – дип дога кылдылар.