اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ
al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).
Ala tando, ale min ye kitabu (alikurana) jigi a ka baaraden ma, k’a sɔrɔ a m’a yɛlɛma;
قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ
qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).
i n’a fɔ sira tilennin, ka lasɔmi ɲangili jugu dɔ ra min bɛ bɔ a fɛ, ka kibaro diiman fɔ lanabagaw ye minw bɛ kɛwaleɲumanw kɛ, ko o bɛna sara ɲuman sɔrɔ;
وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ
wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).
Ani ka mɔgɔw lasɔmi minw b’a fɔ ko: «Ala ye dencɛ sɔrɔ.»
مَّا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ وَّلَا لِاٰبَاۤىِٕهِمْۗ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۗ اِنْ يَّقُوْلُوْنَ اِلَّا كَذِبًا
mā lahum bihī min ‘ilmiw wa lā li'ābā'ihim, kaburat kalimatan takhruju min afwāhihim, iy yaqūlūna illā każibā(n).
U tɛ o koo lɔn ani u bɛnbaw fana t’o lɔn. Kuma min bɛ bɔ o da ra, o kuma man ɲi dɛ! o tɛ foyi fɔ ni faninya tɛ.
فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا
fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).
O tuma na, n’a sɔrɔ ele (Muhamadu) bena i yɛrɛ tɔɔrɔ ni dusukasi ye u kɔseginin kɔ, n’u ma la o dalilu la (alikurana).
اِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْاَرْضِ زِيْنَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ اَيُّهُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا
innā ja‘alnā mā ‘alal-arḍi zīnatal lahā linabluwahum ayyuhum aḥsanu ‘amalā(n).
Tiɲɛ na, fɛɛn o fɛɛn be dugukolo kan, an y’o kɛ a masirifɛn ye, janko an k’u kɔrɔbɔ k’a lɔn u cɛma jumɛn lo ka fisa ni tɔɔw ye.
وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ
wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).
Fɛɛn o fɛɛn min b'a kan, an bena o kɛ dugukolo jalen ye.
اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا
am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).
E ka miiri la, mɔgɔ minw siginin be kuluwow kɔnɔ, ani (minw be ni) raqim ye, olu be an ka kabako tagamasiɲɛw (bonya) cɛma wa?
اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا
iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).
(Aw hakili to a la) tuma min na kanbelew tun be dogora kuluwo kɔnɔ, u tun be delili kɛ ko: "An Matigi. I ka hinu di an ma ka bɔ i fɛ ani ka ɲɛminɛli tilennin dafa an ye an ka koow la."