اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ
alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Уара иузеилымкааӡеи, Ибраҳим Анцәа изкны диацәажәоз ауаа, избан акәзар, Аллаҳ аҳра ииҭеит. Ибраҳам: «Сынцәа аԥсҭазаара узҭо, аԥсрагьы ҟазҵо иоуп» ҳәа аниҳәа, иҳәеит: «Саргьы аԥсҭазаара ҟасҵоит, аԥсрагьы ҟасҵоит». Ибраҳим иҳәеит: «Аллаҳ амра мрагыларахьтә ишьҭихит, убри аҟнытә мраҭашәарахьтә ишьҭихит». Ус анакәха, мап зкуа ауаҩы деилагоит. Аллаҳ, агәымбылџьбаҩцәа амҩа иаша иқәиҵом.