اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Әгәр Аллаһ һеҙгә ярҙам итһә, тимәк, һеҙҙе бер кем дә еңә алмаҫ, әгәр Аллаһ һеҙҙе ташлап китһә (ярҙам итмәһә), бынан һуң һеҙгә кем ярҙам итер? Шуға күрә мөьминдәр тик Аллаһҡа ғына тәүәккәлләһендәр.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ
fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
Әгәр ҙә улар имандан тайпылһа, әйт: «Аллаһ миңә етә, Унан башҡа илаһ юҡ.
وَقَالَ مُوْسٰى يٰقَوْمِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّسْلِمِيْنَ
wa qāla mūsā yā qaumi in kuntum āmantum billāhi fa ‘alaihi tawakkalū in kuntum muslimīn(a).
Муса: «Эй, халҡым, әгәр һеҙ Аллаһҡа ышанһағыҙ, әгәр ҙә һеҙ ысынлап та мосолман булһағыҙ, Уға тәүәккәл итегеҙ», — тине.
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
Һәм ул (Яҡуп) әйтте: "Эй, балаларым, бер ҡапҡанан инмәгеҙ, төрлө ҡапҡанан инмәгеҙ, әммә мин һеҙҙе Аллаһтың (тәҡдиренән) бер аҙ ҙа яҡлай алмайым. Был ҡарар тик Аллаһ өсөн генә.
۞ رَبِّ قَدْ اٰتَيْتَنِيْ مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِيْ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۚ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنْتَ وَلِيّٖ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۚ تَوَفَّنِيْ مُسْلِمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ
rabbi qad ātaitanī minal-mulki wa ‘allamtanī min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), fāṭiras-samāwāti wal-arḍ(i), anta waliyyī fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), tawaffanī muslimaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).
Раббым, ысынлап та, Һин миңә ҡайһы бер ҡөҙрәттәр бирҙең һәм ҡайһы бер төштәрҙең аңлатмаларын өйрәттең. (Йә Аллаһ), күктәрҙе һәм ерҙе барлыҡҡа килтереүсе, һин минең был донъяла ла, әхирәттә лә яҡлаусым, мине мосолман итеп ҡалдыр һәм тәҡүәлеләр менән ҡушыл».
وَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَدَعْ اَذٰىهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa lā tuṭi‘il-kāfirīna wal-munāfiqīna wa da‘ ażāhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
Һин (Мөхәммәт) ул кафырҙарға һәм монафиҡтарға буйһонма, уларҙың боҙолоуҙарына иғтибар итмә һәм Аллаһҡа тәүәккәллә. Яҡлаусы булараҡ Аллаһ етә.
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
Ысынлап та, Ибраһимда һәм уның менән бергә булғандарҙа һеҙҙең өсөн яҡшы өлгө булды, улар уның халҡына: «Ысынлап та, беҙ һеҙҙән һәм һеҙ Аллаһтан башҡа табынған нәмәләрҙән айырылғанбыҙ, һеҙҙең (кәфәрегеҙҙе) инҡар итәбеҙ һәм беҙҙең менән һеҙҙең арала мәңгелеккә дошманлыҡ һәм нәфрәт бар, тик һеҙ Аллаһҡа ғына ышанғанға тиклем», — тип әйткән һүҙҙәренән башҡа, Ибраһимдың һүҙҙәренән башҡа. Һеҙ, әммә мин Аллаһтың һеҙгә ҡаршы ғазаптарына һис тә ҡаршы тора алмайым». (Ибраһим әйтте): «Раббыбыҙ, беҙ Һиңә генә тәүбә итәбеҙ һәм Һиңә генә тәүбә итәбеҙ һәм Һиңә генә ҡайтабыҙ.