۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
מעלה איז נישט דרייען דיין פנים צו מזרח און מערב, נאר מעלה איז (מעלה) די וואס גלייבן אין גאט, דעם לעצטן טאג, די מלאכים, די ביכער, און די נביאים און געבן דעם רייכטום וואס זיי ליבן צו קרובים, יתומים, די אָרעמע, מענטשן וואס זענען אויף א רייזע (מוסאפיר), בעטלער, און צו באפרייען זייערע קנעכט, וואס טוען תפילות און באצאלן זכאט, מענטשן וואס האלטן זייערע צוזאגן ווען זיי צוזאגן, און מענטשן וואס זענען געדולדיק אין אָרעמקייט, ליידן און אין צייטן פון מלחמה. זיי זענען די אמת'ע מענטשן, און זיי זענען די פרומע.
فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
אַלזאָ ווען טאַלוט האָט געבראַכט זײַן אַרמיי, האָט ער געזאָגט, "אַללאַה וועט אײַך פּרובירן מיט אַ טײַך. אַלזאָ ווער עס טרינקט (זײַן וואַסער), איז ער נישט מײַן פֿאָלגער. און ווער עס טרינקט עס נישט, איז ער מײַן פֿאָלגער, סײַדן ער שעפּט אַ ביסל מיט זײַן האַנט." אָבער זיי האָבן עס געטרונקען חוץ אַ פּאָר פֿון זיי. ווען ער (טאַלוט) און די וואָס האָבן מיט אים געגלייבט, האָבן אַריבערגעגאַנגען דעם טײַך, האָבן זיי געזאָגט, "מיר זענען מער נישט שטאַרק הײַנט קעגן דזשאַלוט און זײַן אַרמיי." די וואָס גלויבן אַז זיי וועלן טרעפֿן אַללאַה זאָגן, "וויפֿל קליינע גרופּעס האָבן באַזיגט גרויסע גרופּעס מיט אַללאַהס דערלויבעניש." און אַללאַה איז מיט די וואָס זענען געדולדיק.
وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ
wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).
און וויפיל נביאים האבן געקעמפט באגלייט מיט א גרויסער צאל פון זיינע פרומע נאכפאלגער? זיי זענען נישט געווארן אפגעשוואכט דורך די אומגליקן וואס האבן זיי געטראפן אין וועג פון גאט, און זיי האבן אויך נישט פארלוירן דעם מוט, און זיי האבן זיך אויך נישט אונטערגעגעבן (צום שונא). און גאט ליבט די געדולדיקע.
اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
אויב אַלאַה העלפט דיר, קען קיינער דיך נישט באַזיגן; אָבער אויב אַלאַה פֿאַרלאָזט דיך, ווער קען דיר דערנאָך העלפֿן? דעריבער, לאָזט די גלויביגע זיך פֿאַרלאָזן אויף אַלאַה אַליין.
اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ
al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).
(נעמלעך) די (וואָס פאָלגן אַלאַ און דעם שליח) וואָס, ווען די מענטשן זאָגן צו זיי, "די מענטשן (פון קורייש) האָבן געזאַמלט אַן אַרמיי קעגן אײַך, זאָלט איר מורא האָבן פֿאַר זיי," עס פֿאַרגרעסערט זייער גלויבן און זיי זאָגן, "אַלאַ איז גענוג פֿאַר אונדז, און ער איז דער בעסטער באַשיצער."
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ هَمَّ قَوْمٌ اَنْ يَّبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż hamma qaumun ay yabsuṭū ilaikum aidiyahum fa kaffa aidiyahum ‘ankum, wattaqullāh(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
אָ, איר וואָס גלייבט! געדענקט גאָט'ס טובה (געגעבן) צו אייך, ווען אַ פאָלק האָט בדעה געהאַט צו אַטאַקירן אייך מיט זייערע הענט, האָט גאָט צוריקגעהאַלטן זייערע הענט פון אייך. און האָט מורא פֿאַר גאָט, און נאָר אין גאָט זאָלן גלייביגע שטעלן זייער צוטרוי.
وَاِنْ يُّرِيْدُوْٓا اَنْ يَّخْدَعُوْكَ فَاِنَّ حَسْبَكَ اللّٰهُ ۗهُوَ الَّذِيْٓ اَيَّدَكَ بِنَصْرِهٖ وَبِالْمُؤْمِنِيْنَۙ
wa iy yurīdū ay yakhda‘ūka fa inna ḥasbakallāh(u), huwal-lażī ayyadaka binaṣrihī wa bil-mu'minīn(a).
און אויב זיי זוכן אייך צו פארפירן, איז טאקע גאט גענוג פאר אייך. ער איז דער וואס גיט אייך כוח מיט זיין הילף און מיט דער שטיצע פון די גלויביגע.
وَاِنْ طَاۤىِٕفَتٰنِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اقْتَتَلُوْا فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْۢ بَغَتْ اِحْدٰىهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّتِيْ تَبْغِيْ حَتّٰى تَفِيْۤءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِ ۖفَاِنْ فَاۤءَتْ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
wa in ṭā'ifatāni minal-mu'minīnaqtatalū fa aṣliḥū bainahumā, fa im bagat iḥdāhumā ‘alal-ukhrā fa qātilul-latī tabgī ḥattā tafī'a ilā amrillāh(i), fa in fā'at fa aṣliḥū bainahumā bil-‘adli wa aqsiṭū, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
און אויב עס זענען דא צוויי גרופעס פון גלויביגע אין מלחמה, מאכט שלום צווישן זיי. אויב איינע פון די צוויי טוט אומרעכט צו דער אנדערער (גרופע), קעמפט קעגן דער (גרופע) וואס טוט די אומרעכט, כדי די גרופע זאל זיך אומקערן צו גאט'ס געבאטן. אויב יענע גרופע האט זיך אומגעקערט (צו גאט'ס באפעל), מאכט שלום צווישן די צוויי פון זיי גערעכט, און האנדלט גערעכט. טאקע, גאט ליבט די וואס האנדלען גערעכט.