۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
കിഴക്കോട്ടും പടിഞ്ഞാറോട്ടും മുഖം തിരിക്കുന്നതല്ല പുണ്യം, മറിച്ച് പുണ്യം എന്നാൽ അല്ലാഹുവിലും, അന്ത്യദിനത്തിലും, മലക്കുകളിലും, ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും, പ്രവാചകന്മാരിലും വിശ്വസിക്കുകയും, തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട സമ്പത്ത് ബന്ധുക്കൾക്കും, അനാഥർക്കും, ദരിദ്രർക്കും, യാത്രക്കാർക്കും (മുസാഫിർ) യാചകർക്കും, തങ്ങളുടെ ദാസന്മാരെ മോചിപ്പിക്കാനും, നമസ്കാരം നിർവഹിക്കുകയും സകാത്ത് നൽകുകയും ചെയ്യുന്നവർ, വാഗ്ദാനങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവർ, ദാരിദ്ര്യത്തിലും കഷ്ടപ്പാടിലും യുദ്ധത്തിലും ക്ഷമ കാണിക്കുന്നവർ എന്നിവരാണ് (പുണ്യങ്ങൾ). അവരാണ് സത്യസന്ധരും, അവർ തന്നെയാണ് സൂക്ഷ്മത പാലിക്കുന്നവരും.
فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
അങ്ങനെ ത്വാലൂത് തന്റെ സൈന്യവുമായി വന്നപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു: "അല്ലാഹു നിങ്ങളെ ഒരു നദി കൊണ്ട് പരീക്ഷിക്കും. അതിനാൽ (അതിൽ നിന്ന്) ആരെങ്കിലും കുടിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അവൻ എന്റെ അനുയായിയല്ല. ആരെങ്കിലും അത് കുടിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അവൻ എന്റെ അനുയായിയാണ്, അവൻ കൈകൊണ്ട് അൽപം കോരിയെടുക്കുന്നതുവരെ." എന്നാൽ അവരിൽ ചുരുക്കം പേരൊഴികെ. അദ്ദേഹവും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വിശ്വസിച്ചവരും നദി മുറിച്ചുകടന്നപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: "ഇന്ന് ജാലൂതിനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൈന്യത്തിനും എതിരെ ഞങ്ങൾ ശക്തരല്ല." അല്ലാഹുവുമായി കണ്ടുമുട്ടുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവർ പറയുന്നു: "എത്ര ചെറിയ സംഘങ്ങളാണ് അല്ലാഹുവിന്റെ അനുമതിയോടെ വലിയ സംഘങ്ങളെ പരാജയപ്പെടുത്തിയത്?" അല്ലാഹു ക്ഷമാശീലരോടൊപ്പമുണ്ട്.
وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ
wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).
എത്രയെത്ര പ്രവാചകന്മാർ തങ്ങളുടെ സദ്‌വൃത്തരായ അനുയായികളുടെ ഒരു സംഘത്തോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ അവർക്ക് നേരിട്ട ദുരന്തങ്ങൾ അവരെ തളർത്തിയില്ല, അവർ തളർന്നില്ല, (ശത്രുവിന്) കീഴടങ്ങിയില്ല. അല്ലാഹു ക്ഷമാശീലരെ സ്നേഹിക്കുന്നു.
اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
അല്ലാഹു നിങ്ങളെ സഹായിക്കുന്ന പക്ഷം, നിങ്ങളെ തോൽപ്പിക്കാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല. എന്നാൽ അല്ലാഹു നിങ്ങളെ കൈവിട്ടാൽ, അതിനുശേഷം നിങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ ആരുണ്ട്? അതിനാൽ, സത്യവിശ്വാസികൾ അല്ലാഹുവിൽ മാത്രം ഭരമേൽപ്പിക്കട്ടെ.
اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ
al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).
"(ഖുറൈശികൾ) നിങ്ങൾക്കെതിരെ സൈന്യത്തെ ശേഖരിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ നിങ്ങൾ അവരെ ഭയപ്പെടണം" എന്ന് ജനങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ അത് അവരുടെ വിശ്വാസം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും "ഞങ്ങൾക്ക് അല്ലാഹു മതി, അവൻ ഏറ്റവും നല്ല സംരക്ഷകനത്രെ" എന്ന് പറയുകയും ചെയ്യുന്നവരാണവർ.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ هَمَّ قَوْمٌ اَنْ يَّبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż hamma qaumun ay yabsuṭū ilaikum aidiyahum fa kaffa aidiyahum ‘ankum, wattaqullāh(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
സത്യവിശ്വാസികളേ, ഒരു ജനത സ്വന്തം കൈകൾ കൊണ്ട് നിങ്ങളെ ആക്രമിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ, അല്ലാഹു അവരുടെ കൈകളെ നിങ്ങളിൽ നിന്ന് തടഞ്ഞുനിർത്തി, അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് ചെയ്ത അനുഗ്രഹം നിങ്ങൾ ഓർക്കുക. നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവെ സൂക്ഷിക്കുക. അല്ലാഹുവിൽ മാത്രമേ വിശ്വാസികൾ ഭരമേൽപിക്കാവൂ.
وَاِنْ يُّرِيْدُوْٓا اَنْ يَّخْدَعُوْكَ فَاِنَّ حَسْبَكَ اللّٰهُ ۗهُوَ الَّذِيْٓ اَيَّدَكَ بِنَصْرِهٖ وَبِالْمُؤْمِنِيْنَۙ
wa iy yurīdū ay yakhda‘ūka fa inna ḥasbakallāh(u), huwal-lażī ayyadaka binaṣrihī wa bil-mu'minīn(a).
ഇനി അവര്‍ നിന്നെ വഞ്ചിക്കാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന പക്ഷം തീര്‍ച്ചയായും അല്ലാഹു നിനക്ക് മതി. അവന്‍ തന്റെ സഹായത്താലും, വിശ്വാസികളുടെ സഹായത്താലും നിനക്ക് ശക്തി നല്‍കുന്നവനാകുന്നു.
وَاِنْ طَاۤىِٕفَتٰنِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اقْتَتَلُوْا فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْۢ بَغَتْ اِحْدٰىهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّتِيْ تَبْغِيْ حَتّٰى تَفِيْۤءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِ ۖفَاِنْ فَاۤءَتْ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
wa in ṭā'ifatāni minal-mu'minīnaqtatalū fa aṣliḥū bainahumā, fa im bagat iḥdāhumā ‘alal-ukhrā fa qātilul-latī tabgī ḥattā tafī'a ilā amrillāh(i), fa in fā'at fa aṣliḥū bainahumā bil-‘adli wa aqsiṭū, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
സത്യവിശ്വാസികളിൽ നിന്നുള്ള രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിൽ യുദ്ധമുണ്ടായാൽ അവർക്കിടയിൽ സന്ധിയുണ്ടാക്കുക. രണ്ടിൽ ഒരു വിഭാഗം മറുവിഭാഗത്തോട് അനീതി കാണിച്ചാൽ, അക്രമം ചെയ്ത വിഭാഗത്തോട് നിങ്ങൾ യുദ്ധം ചെയ്യുക. അങ്ങനെ ആ വിഭാഗം അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനയിലേക്ക് മടങ്ങിയെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ അവർക്കിടയിൽ നീതിപൂർവ്വം സന്ധിയുണ്ടാക്കുക. നീതിപൂർവ്വം പ്രവർത്തിക്കുന്നവരെ അല്ലാഹു സ്നേഹിക്കുന്നു.