۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
Kuat këpath acie yïnhom wel tën ciɛɛm ku baŋ ciɛɛm, ku këpath ee (ciɛɛŋpath) kɔc cï gam tënë Nhialic, Aköl de Dhiëc, malaikai, athör, ku nebi ku yekë käjuëc nhiɛɛrkë gäm kɔc ruääi, mïth cïn wun ku man, kɔc ŋɔ̈ŋ, kɔc tɔ̈ në cäth yic (musafir), kɔc ye lɔ̈ŋ, ku kɔc ye kɔcken röök. thɔn të thɔn, ku kɔc ye tïït në ŋɔ̈ɔ̈ŋ, tɔŋ ku në thɛɛr ke tɔŋ. Keek aa kɔc ë yic, ku keek aa kɔc ë Nhialic.
فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
Ku na yïn ya, ke Talut acï apuruukke bɛ̈i, ku lueel, "Allah abï we them në wɛ̈ɛ̈r. Ku raan ëbɛ̈n bï dek (pïuke), acie raandiɛ̈ buɔɔth cök. Ku raan cïï dek, ke yen ee raandiɛ̈ kuanycök të këc yen kë thiin koor dɔm në yecin." Ku dekkë ke cie kɔc lik ke keek. Nawën cï yen (Talut) ku kɔc cï gam kek yen wɛ̈ɛ̈r yɔu tëëk, ke luelkë, "Ɣok acïï ril ë köölë tënë Jalut ku apuruukke." Kɔc cï gam lɔn bï kek yök ke Nhialic aye lueel, "Ye akuut thiik yïndë cï akuut dït tiaam në puɔ̈l de Allah." Ku Allah ee tɔ̈ ke kɔc cï röt gël.
وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ
wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).
Ku ye nebi juëc cï la tɔŋ ke cath kek kɔc juëc cï Nhialic gam. Ku keek aacïï (bï ya) ril rin kärɛc cï röt looi në dhöl de Allah yic, akëc tiɛ̈pden määr ku akëc (ku) röt gäm (tënë raan atɛ̈ɛ̈r). Ku Allah anhiar kɔc ë tïït.
اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Na cï Allah yïn kony, ke acïn raan bï yïn tiaam, ku na cï Allah yï puɔ̈l (acïï yïn kony), ke yeŋa bï yïn kony në ye kënë cök? Ku na yïn ya, ke kɔc cï gam aacï röt tääu në Nhialic yic yetök.
اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ
al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).
(Cït mɛn de) kɔc (ye Allah ku Raan cï lɔc ku dɔc piŋ) cï, naa cï raan lɛ̈k yeen, "Kɔc (Quraish) acï apuruuk määt yiic bïk yïïn nɔ̈k, ku këya, riɔ̈ɔ̈c keek," acï rot juak (riɛl) gämden ku keek aacï dhuknhom, "Allah acï thök (bï ɣook ya raan ye kɔc kony)."
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ هَمَّ قَوْمٌ اَنْ يَّبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż hamma qaumun ay yabsuṭū ilaikum aidiyahum fa kaffa aidiyahum ‘ankum, wattaqullāh(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Wek kɔc cï gam! Tääu ë nhiɛ̈ɛ̈r de Nhialic (cï gäm yïn), ɣɔn cï kɔc wïc bïk yïïn nɔ̈k në kecin, ke Allah acï kecin gël tënë yïïn. Ku riɔ̈ɔ̈ckë Nhialic, ku ee Nhialic yetök yen bï kɔc cï gam röt gam.
وَاِنْ يُّرِيْدُوْٓا اَنْ يَّخْدَعُوْكَ فَاِنَّ حَسْبَكَ اللّٰهُ ۗهُوَ الَّذِيْٓ اَيَّدَكَ بِنَصْرِهٖ وَبِالْمُؤْمِنِيْنَۙ
wa iy yurīdū ay yakhda‘ūka fa inna ḥasbakallāh(u), huwal-lażī ayyadaka binaṣrihī wa bil-mu'minīn(a).
Ku na wïckë bïk yï thɛl wei, ke Nhialic acï lëu (cït mɛn de raan ye yïn tiit). Ee yen ë gɛ̈m we riɛl ë kuɔɔnyde ku ë (kuɔɔny) kɔc cï gam, .
وَاِنْ طَاۤىِٕفَتٰنِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اقْتَتَلُوْا فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْۢ بَغَتْ اِحْدٰىهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّتِيْ تَبْغِيْ حَتّٰى تَفِيْۤءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِ ۖفَاِنْ فَاۤءَتْ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
wa in ṭā'ifatāni minal-mu'minīnaqtatalū fa aṣliḥū bainahumā, fa im bagat iḥdāhumā ‘alal-ukhrā fa qātilul-latī tabgī ḥattā tafī'a ilā amrillāh(i), fa in fā'at fa aṣliḥū bainahumā bil-‘adli wa aqsiṭū, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
Ku na nɔŋ akuut karou kɔc cï gam ë tɔŋ, ke dɔ̈ɔ̈r kamken. Na cï raan tök në kee rou yic kërac looi tënë raan dɛ̈t (akutnhom), ke thɔ̈ɔ̈r kek (akutnhom) cï kërac looi, ago akutnhom dhuk ciëën në lööŋ ke Allah yiic. Na cï akutnhom kënë dhuk (në löŋ de Allah yic), ke yïn looi dɔ̈ɔ̈r në kɛmken kaarou në yic, ku loikë dɔ̈ɔ̈r në yic. Ee yic, Allah ee kɔc ye käŋ looi apath nhiaar.