۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِۗ قُلْ فِيْهِمَآ اِثْمٌ كَبِيْرٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِۖ وَاِثْمُهُمَآ اَكْبَرُ مِنْ نَّفْعِهِمَاۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ەۗ قُلِ الْعَفْوَۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَۙ
yas'alūnaka ‘anil-khamri wal-maisir(i), qul fīhimā iṡmun kabīrw wa manāfi‘u lin nās(i), wa iṡmuhumā akbaru min naf‘ihimā, wa yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qulil-‘afw(a), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).
तांणी तुमकां (मुहंमदाक) सोरो आनी जुगार हांचे विशीं विचारलें. म्हणचें, "दोनूय गजालींनी व्हडलें पातक आनी मनशांक कांय फायदो. पूण फायद्या परस पातक व्हड." आनी ते तुमकां (बद्दल) विचारतात की तांणी (खर्च करपाक जाय) कितें. म्हणचें, “अतिरिक्त (गरजेचें).” अशे तरेन अल्ला तुमकां आपले आयत समजायता, जाका लागून तुमकां दिसता,
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْاَنْصَابُ وَالْاَزْلَامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِ فَاجْتَنِبُوْهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-khamru wal-maisiru wal-anṣābu wal-azlāmu rijsum min ‘amalisy-syaiṭāni fajtanibūhu la‘allakum tufliḥūn(a).
हे तुमी विस्वास दवरतात! खरेंच सोरो पियेवप, जुगार खेळप, मूर्तींक (बळी दिवप), बाणांनी भरपूर भाग्य काडप हीं घृणास्पद कृत्यां आनी सैतानाच्या कृत्यां मदीं आसात. देखून त्या (कर्मां) पासून पयस रावचें म्हणजे तुमचें नशीब मेळटलें.
وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنٰىٓ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً ۗوَسَاۤءَ سَبِيْلًا
wa lā taqrabuz-zinā innahū kāna fāḥisyah(tan), wa sā'a sabīlā(n).
आनी व्यभिचाराक लागीं येवंक नाकात; तो खरोच घृणास्पद आनी वायट मार्ग.