اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(يەنى) ئۇلار پەيغەمبەرگە، يەنى ئۆز قولىدىكى تەۋرات ۋە ئىنجىلدا يېزىلغانلىقىنى تاپقان ئۇممى پەيغەمبەرگە ئەگىشىدۇ، ئۇ پەيغەمبەر ئۇلارنى توغرا ئىشلارغا بۇيرۇيدۇ، يامان ئىشلاردىن توسىدۇ، ئۇلارغا ياخشى بولغان ھەممە نەرسىنى ھالال قىلىدۇ، ئۇلارغا يامان بولغان ھەممە نەرسىنى توسىدۇ، ئۇلارنى ئۈستىدىكى يۈك ۋە كىشەنلەردىن ئازاد قىلىدۇ. ئۇنىڭغا ئىمان ئېيتقان، ئۇنى ئۇلۇغلىغان، ئۇنىڭغا ياردەم قىلغان ۋە ئۇنىڭغا نازىل قىلىنغان پارلاق نۇرغا ( قۇرئانغا ) ئەگەشكەنلەر بولسا، ئۇلار بەختلىك كىشىلەردۇر.
مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
مۇھەممەد ئەلەيھىسسالام ئاللاھنىڭ ئەلچىسى ئىدى، ئۇنىڭغا ئەگەشكەنلەر كاپىرلارغا قاتتىق، ئەمما بىر-بىرىگە رەھىمدىل ئىدى. ئۇلارنىڭ ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە رازىلىقىنى تىلەپ، رۇكۇ قىلىۋاتقانلىقىنى ۋە سەجدە قىلىۋاتقانلىقىنى كۆرىسىز. ئۇلارنىڭ يۈزلىرىدىن سەجدە ئالامەتلىرى كۆرۈنۈپ تۇراتتى. بۇ ئۇلارنىڭ تەۋراتتا ۋە ئىنجىلدا (ئاشكارىلانغان) خۇسۇسىيەتلىرى، يەنى بىر ئۇرۇقنىڭ نىھايات چىقارغانلىقىغا ئوخشايدۇ، ئاندىن نىھايات كۈچىيىپ، ئاندىن غولىغا چوڭ ۋە تۈز بولۇپ چىقىدۇ؛ ئۆسۈملۈك ئۆزىنىڭ تېرىغۇچىلىرىنى خۇشال قىلىدۇ، چۈنكى ئاللاھ كاپىرلارنىڭ قەلبىنى (مۆمىنلەرنىڭ كۈچى بىلەن) بىئارام قىلىشنى خالايدۇ. ئاللاھ ئۇلارنىڭ ئىچىدىكى ئىمان ئېيتىپ ياخشى ئەمەللەرنى قىلغانلارغا مەغپىرەت ۋە كاتتا مۇكاپات ۋەدە قىلىدۇ.