Revert to Islam, click here
Ислам Ал-Хак: Коран ба Хадис
(Жинхэнэ Ислам)



Сэдэв - 6 Rukun Iman Kitab-kitab (rukun iman no.3) Kesaksian Taurat atas Nabi Muhammad

Аят хайлтын үр дүн :
Нийт аят : 2
157
Q.S Аль-А'раф (7:157)

اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

(Тодруулбал) Элчийг дагадаг хүмүүс, тэдний байгаа Тора болон Сайн мэдээнд бичигдсэн байдаг умми (уншиж бичиж чаддаггүй) Бошиглогч, тэдэнд зөвийг хийхийг тушааж, бурууг хориглодог, тэдэнд сайныг зөвшөөрч, мууг хориглодог, тэднийг дээр нь байгаа ачаа, гинжнээс нь чөлөөлдөг хүмүүс. Харин түүнд итгэж, түүнийг алдаршуулж, тусалж, түүнд илчлэгдсэн гэгээн гэрлийг (Коран судар) дагадаг хүмүүс бол азтай хүмүүс юм.


29
Q.S Аль-Фатх (48:29)

مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).

Мухаммед бол Аллахын элч байсан бөгөөд түүнтэй хамт явсан хүмүүс үл итгэгчдийн эсрэг хатуу ширүүн боловч бие биедээ энэрэнгүй ханддаг байв. Тэднийг Аллахын нигүүлсэл, тааллыг эрэлхийлэн бөхийж, мөргөж байгааг та харж байна. Тэдний царайнд мөргөлийн шинж тэмдэг харагдаж байв. Эдгээр нь Тора болон Сайн мэдээнд (илчлэгдсэн) тэдний шинж чанарууд юм. Тухайлбал, нахиа ургуулсан үр шиг, дараа нь нахиа нь улам хүчтэй болж, дараа нь ишэн дээрээ том, шулуун болдог; ургамал нь тариалагчдаа баярлуулдаг, учир нь Аллах үл итгэгчдийн зүрх сэтгэлийг (итгэгчдийн хүчээр) цочроохыг хүсдэг. Аллах тэдний дунд итгэж, сайн үйлс хийдэг хүмүүст уучлал, агуу шагнал амладаг.