وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).
आनी (उगडास दवरात), जेन्ना आमी मुसाक पुस्तक आनी फुरकान दिले, जाका लागून तुमकां मार्गदर्शन मेळटलें.
اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ
innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).
खरेंच, आमीच तोराचें पुस्तक सकयल धाडले; तातूंत (आसा) मार्गदर्शन आनी उजवाड. ह्या पुस्तका वरवीं अल्लाक अधीन जाल्ल्या संदेष्ट्यांनी ज्यू लोकांच्या गजालींचेर न्याय दिलो, तशेंच तांच्या विद्वान आनी पुजाऱ्यांनीय न्याय दिलो, कारण तांकां अल्लाचीं पुस्तकां दवरपाची आज्ञा आशिल्ली आनी ते तांचे गवाय आशिल्ले. देखून लोकांक भियेवंक नाकात, (पूण) म्हाका भियेवंक जाय. आनी माझ्या श्लोकांक सवाय विकूंक नाकात. अल्लान उक्तायिल्ल्यान जो कोण थारायना, मागीर ते काफिर.
ثُمَّ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ تَمَامًا عَلَى الَّذِيْٓ اَحْسَنَ وَتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ࣖ
Ṡumma ātainā mūsal-kitāba tamāman ‘alal-lażī aḥsana wa tafṣīlal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum biliqā'i rabbihim yu'minūn(a).
मागीर आमी मोयजेसाक बरें करपी लोकांचेर (आमचे आशीर्वाद) पुराय करपाक, सगळें समजावंक आनी मार्गदर्शन आनी दया म्हणून पुस्तक (तोरा) दिलें, जाका लागून तांकां आपल्या प्रभूक मेळपाचेर विस्वास दवरलो.
وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ
wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).
आनी मोयजेसाचो राग उणो जाले उपरांत ताणें फळयो (तोरात) (फाटीं) घेतल्यो; ताच्या बरपावळींत आपल्या प्रभूक भंय घालपी लोकांक मार्गदर्शन आनी दया आसा.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ الْاُوْلٰى بَصَاۤىِٕرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba mim ba‘di mā ahlaknal-qurūnal ūlā baṣā'ira lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum yatażakkarūn(a).
आनी खरेंच, आमी आदल्या लोकांक नश्ट केल्या उपरांत मोयजेसाक पुस्तक (तोरा) दिलें, मनशाकुळाक एक दिवो आनी मार्गदर्शन आनी दया जावंक, जाका लागून तांकां धडो मेळटलो.