وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).
আৰু (মনত ৰাখিবা), যেতিয়া আমি মুছাক কিতাব আৰু ফুৰকান দিলোঁ, যাতে তোমালোকক পথ প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।
اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ
innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).
সঁচাকৈয়ে আমিয়েই তওৰাতৰ কিতাপ নমাই দিলোঁ; ইয়াত (ইয়াত) পথ প্ৰদৰ্শন আৰু পোহৰ। এই কিতাপখনৰ সহায়ত আল্লাহৰ ওচৰত বশ হোৱা নবীসকলে ইহুদীসকলৰ বিষয়ত বিচাৰ কৰিছিল, লগতে তেওঁলোকৰ পণ্ডিত আৰু পুৰোহিতসকলেও কৰিছিল, কাৰণ তেওঁলোকক আল্লাহৰ কিতাপ ৰখাৰ আজ্ঞা দিয়া হৈছিল আৰু তেওঁলোক তেওঁলোকৰ সাক্ষী আছিল। এতেকে মানুহক ভয় নকৰিবা, (কিন্তু) মোক ভয় কৰা। আৰু মোৰ পদবোৰ সস্তাতে বিক্ৰী নকৰিবা। যিজনে আল্লাহে অৱতীৰ্ণ কৰা কথাৰে সিদ্ধান্ত নকৰে, তেন্তে তেওঁলোক কাফিৰ।
ثُمَّ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ تَمَامًا عَلَى الَّذِيْٓ اَحْسَنَ وَتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ࣖ
Ṡumma ātainā mūsal-kitāba tamāman ‘alal-lażī aḥsana wa tafṣīlal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum biliqā'i rabbihim yu'minūn(a).
তাৰ পিছত আমি মোচিক কিতাব (তওৰাত) দিলোঁ যাতে তেওঁলোকে ভাল কাম কৰাসকলৰ ওপৰত (আমাৰ আশীৰ্বাদ) সম্পূৰ্ণ কৰিব পাৰে, সকলো বুজাব পাৰে, আৰু হিদায়ত আৰু দয়া হিচাপে, যাতে তেওঁলোকে নিজৰ প্ৰভুক সাক্ষাৎ কৰাত বিশ্বাস কৰিব পাৰে।
وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ
wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).
আৰু মোচিৰ ক্ৰোধ কমি যোৱাৰ পিছত তেওঁ ফলিবোৰ (তওৰাত) (পিছলৈ) লৈ গ’ল; তেওঁৰ লেখাত নিজৰ প্ৰভুক ভয় কৰাসকলৰ বাবে হিদায়ত আৰু দয়া আছে।
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ الْاُوْلٰى بَصَاۤىِٕرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba mim ba‘di mā ahlaknal-qurūnal ūlā baṣā'ira lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum yatażakkarūn(a).
আৰু সঁচাকৈয়ে, আমি পূৰ্বৰ জাতিবোৰক ধ্বংস কৰাৰ পিছত মুচিক কিতাপ (তওৰাত) দিলোঁ, যাতে মানৱজাতিৰ বাবে এটা প্ৰদীপ আৰু হিদায়ত আৰু দয়া হয়, যাতে তেওঁলোকে পাঠ লাভ কৰিব পাৰে।