وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
او (یاد کړه) کله چې ستا رب ملائکو ته وویل: "زه په ځمکه کې یو خلیفه جوړوم." هغوی وویل: "ایا ته به هلته یو څوک وټاکې چې فساد وکړي او وینه به توی کړي، پداسې حال کې چې موږ ستا ستاینه کوو او ستا نوم پاکوو؟" هغه وویل: "په حقیقت کې زه هغه څه پوهیږم چې تاسو نه پوهیږئ."
مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ
min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).
له همدې امله موږ بني اسرائيلو ته دا فرمان ورکړ چې څوک چې يو انسان ووژني، پرته له دې چې د بل انسان د وژنې په بدل کې يا په ځمکه کې د فساد خپرولو په بدل کې، نو داسې ده لکه چې ټول انسانان يې وژلي وي. څوک چې د يو انسان ژوند وژغوري، داسې ده لکه چې د ټولو انسانانو ژوند يې ژغورلی وي. په حقيقت کې زموږ رسول ورته له څرګندو دليلونو سره راغی. خو له دې وروسته ډېرو له دوی څخه په ځمکه کې سرکشي وکړه.
۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "زه هغه څه ولولم چې خدای تعالی پر تاسو حرام کړي دي. له هغه سره هیڅ شی مه شریکوئ، له خپلو والدینو سره ښه کوئ، خپل ماشومان مه وژنئ ځکه چې دوی غریب دي. موږ هغه یو چې تاسو او هغوی ته روزي ورکوو. د ناوړه کارونو، ښکاره یا پټو کارونو ته مه نږدې کیږئ، هغه خلک مه وژنئ چې د خدای تعالی لخوا منع شوي دي پرته له سم دلیل څخه. دا هغه تاسو ته امر کوي ترڅو تاسو پوه شئ"
وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا
wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).
او هغه کسان مه وژنئ چې الله یې (وژل) حرام کړي دي، پرته له حق (عذر) څخه. او څوک چې په ناحقه ووژل شي، نو موږ د هغه ولی ته واک ورکړی دی، مګر د هغه ولی دې په وژلو کې له حد څخه تیر نشي. په حقیقت کې، هغه څوک دی چې مرسته ترلاسه کوي.
فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰٓى اِذَا لَقِيَا غُلٰمًا فَقَتَلَهٗ ۙقَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً؈ۢبِغَيْرِ نَفْسٍۗ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا ۔
fanṭalaqā, ḥattā iżā laqiyā gulāman fa qatalah(ū), qāla aqatalta nafsan zakiyyatam bigairi nafs(in), laqad ji'ta syai'an nukrā(n).
نو دواړه روان شول؛ تر دې چې دواړه یو ځوان سره ولیدل، هغه یې وواژه. هغه (موسی) وویل: "ولې تاسو یو پاک نفس وژنئ، نه دا چې هغه بل کس وواژه؟ په حقیقت کې، تاسو یو ډیر غلط کار کړی دی."