وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ وَاَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ حَيْثُ اَخْرَجُوْكُمْ وَالْفِتْنَةُ اَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقٰتِلُوْهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتّٰى يُقٰتِلُوْكُمْ فِيْهِۚ فَاِنْ قٰتَلُوْكُمْ فَاقْتُلُوْهُمْۗ كَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ
waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum wa akhrijūhum min ḥaiṡu akhrajūkum wal-fitnatu asyaddu minal-qatl(i), wa lā tuqātilūhum ‘indal-masjidil-ḥarāmi ḥattā yuqātilūkum fīh(i), fa'in qātalūkum faqtulūhum, każālika jazā'ul-kāfirīn(a).
आनी तुका मेळटात थंय तांकां मार, आनी तुका धांवडावन घाल्ल्या सुवातेर तांकां धांवडा. आनी खून करपा परस निंदा चड क्रूर. आनी पवित्र मशिदींत तांकां झगडूंक नाकात, जो मेरेन ते तुमचे कडेन थंय झगडटात. ते तुमचे कडेन झगडटात जाल्यार मागीर तांकां झगडटात. अशें काफिरांक इनाम मेळटा.
وَاتَّقُوْا فِتْنَةً لَّا تُصِيْبَنَّ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْكُمْ خَاۤصَّةً ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
wattaqū fitnatal lā tuṣībannal-lażīna ẓalamū minkum khāṣṣah(tan), wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).
आनी फकत तुमच्या मदल्या वायटकारांचेर पडचो ना अशा त्रासा पासून स्वताची राखण करात. अल्ला ख्यास्तींत खर आसा हें जाणून घेयात.
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ ائْذَنْ لِّيْ وَلَا تَفْتِنِّيْۗ اَلَا فِى الْفِتْنَةِ سَقَطُوْاۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢ بِالْكٰفِرِيْنَ
wa minhum may yaqūlu'żal lī wa lā taftinnī, alā fil-fitnati saqaṭū, wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).
आनी तातूंत तो म्हणटा, "म्हाका परवानगी दिव (झुजांत वचूंक ना) आनी म्हाका प्रलोभनांत पडूंक नाका."
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ فَاِذَآ اُوْذِيَ فِى اللّٰهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللّٰهِ ۗوَلَىِٕنْ جَاۤءَ نَصْرٌ مِّنْ رَّبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّا كُنَّا مَعَكُمْۗ اَوَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِمَا فِيْ صُدُوْرِ الْعٰلَمِيْنَ
wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi fa'iżā ūżiya fillāhi ja‘ala fitnatan-nāsi ka‘ażābillāh(i), wa la'in jā'a naṣrum mir rabbika layaqūlunna innā kunnā ma‘akum, awa laisallāhu bi'a‘lama bimā fī ṣudūril-‘ālamīn(a).
आनी मनीसजातींत कांय जाण आसात जे म्हणटात, "आमी अल्लाचेर विस्वास दवरतात" पूण जेन्ना तांकां अल्लाचेर (आपल्या विस्वासाक लागून) त्रास जाता तेन्ना ते मनशांच्यो परिक्षा अल्लाची ख्यास्त मानतात. आनी तुमच्या प्रभू कडल्यान तांकां आदार मेळ्ळो जाल्यार ते म्हणटले, "खरेंच आमी तुमचे वांगडा आसात." सगळ्या मनशाकुळाच्या स्तनांत कितें आसा तें अल्लाक चड खबर ना?
رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَاۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
rabbanā lā taj‘alnā fitnatal lil-lażīna kafarū wagfir lanā rabbanā, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).
हे आमच्या प्रभू, आमकां काफिरां खातीर निंदा करपाचो (निशाणो) करचो न्हय. आनी आमकां माफ कर आमच्या प्रभू. खरेंच तूं सगळ्यांत पराक्रमी, सगळ्यांत बुदवंत."