اَفَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتًا وَّهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَۗ
afa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā bayātaw wa hum nā'imūn(a).
پس آیا مردم آن سرزمین از عذاب ما که در شب در حالیکه آنها میخوابند میاید احساس مصؤنیت میکنند؟
اَوَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَّهُمْ يَلْعَبُوْنَ
awa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā ḍuḥaw wa hum yal‘abūn(a).
یا آیا مردم آن سرزمین از عذاب ما که صبح می آید در حالیکه آنها بازی میکنند احساس امنیت میکنند؟
اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ
afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).
یا اینکه از عذاب (غیر منتظره) الله احساس مصؤنیت میکنند؟ هیچکس از عذاب الله احساس امنیت نمیکند مگر کسانی که از دست داده اند.
اَفَاَمِنُوْٓا اَنْ تَأْتِيَهُمْ غَاشِيَةٌ مِّنْ عَذَابِ اللّٰهِ اَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
afa aminū an ta'tiyahum gāsyiyatum min ‘ażābillāhi au ta'tiyahumus-sā‘atu bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).
آیا آنها از آمدن عذاب الله که آنها را پوشانده است، احساس امنیت میکنند، یا اینکه قیامت ناگهان به سراغ آنها می آید، در حالیکه آنها از آن آگاهی ندارند؟