وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌۚ وَعَلَى الْاَعْرَافِ رِجَالٌ يَّعْرِفُوْنَ كُلًّا ۢ بِسِيْمٰىهُمْۚ وَنَادَوْا اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْۗ لَمْ يَدْخُلُوْهَا وَهُمْ يَطْمَعُوْنَ
wa bainahumā ḥijāb(un), wa ‘alal-a‘rāfi rijāluy ya‘rifūna kullam bisīmāhum, wa nādau aṣḥābal-jannati an salāmun ‘alaikum, lam yadkhulūhā wa hum yaṭma‘ūn(a).
Аларның (җәннәт белән җәһәннәм әһеле) арасында пәрдә бар, ә Агъраф өстендә (иң югары урында) бер-берсен йөзләреннән таный торган кешеләр бар. Алар җәннәт әһеленә: "Сезгә тынычлык булсын", - дип кычкырырлар. Алар әле кермәгәннәр, ләкин (керергә) ашыгып торалар.
۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Һәм аларның күзләре җәһәннәм әһеле тарафына борылгач, алар: "Ий Раббыбыз, безне залимнәр белән бергә кылма", – диярләр.
وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ
wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).
Һәм (исегезгә төшерегез), Раббыгыз Адәм балаларының муеныннан балаларын чыгарды, һәм Аллаһ аларның рухларына шаһитлек бирде ("Мин сезнең Раббыгыз түгелмен?") Алар: "Әйе (Син безнең Раббыбыз), без шаһит", - диделәр. (Без шулай эшләдек), Кыямәт көнендә сез: "Без моңа гафил идек", - дип әйтмәссез.
اَوْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اَشْرَكَ اٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّنْۢ بَعْدِهِمْۚ اَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُوْنَ
au taqūlū innamā asyraka ābā'unā min qablu wa kunnā żurriyyatam mim ba‘dihim, afatuhlikunā bimā fa‘alal-mubṭilūn(a).
Яки сез: "Чынлыкта, безнең аталарыбыз элек тә Аллаһыга тиңдәшлек кылдылар, һәм без алардан соң килгән нәселләрбез. Син безне адашканнарның гамәлләре өчен һәлак итәсеңме?" – дип әйтмәвегез өчен.
وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰىهَا وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ
wa lau syi'nā la'ātainā kulla nafsin hudāhā wa lākin ḥaqqal-qaulu minnī la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).
Әгәр Без теләсәк, һәр кешегә туры юлны күрсәтер идек, ләкин Миннән бер сүз (фәрман) булды: "Мин җәһәннәмне җеннәр һәм кешеләр белән тутырачакмын".