زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُوْنَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۘ وَالَّذِيْنَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
zuyyina lil-lażīna kafarul-ḥayātud-dun-yā wa yaskharūna minal-lażīna āmanū, wal-lażīnattaqau fauqahum yaumal-qiyāmah(ti), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
ਕਾਫਿਰਾਂ ਲਈ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਜਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੁਅਮਿਨਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੋ ਮੁਤਕੀ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋਣਗੇ। ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਬੇਹਿਸਾਬ ਰਿਜ਼ਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ਕਹੋ, 'ਹੇ ਅੱਲ੍ਹਾ, ਮੁਲਕ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਤੂੰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਮੁਲਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਚਾਹੇ ਮੁਲਕ ਖੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੀ ਭਲਾਈ ਹੈ। ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੂੰ ਹਰ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈਂ।'
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ اَنْ يُّهْلِكَ الْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۗوَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), qul famay yamliku minallāhi syai'an in arāda ay yuhlikal-masīḥabna maryama wa ummahū wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, yakhluqu mā yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ਉਹ ਕੁਫਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹਾ ਮਸੀਹ ਇਬਨੇ ਮਰਯਮ ਹੈ। ਕਹੋ, 'ਕੌਣ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਉਹ ਮਸੀਹ ਇਬਨੇ ਮਰਯਮ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ?' ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਹੈ ਅਕਾਸ਼ਾਂ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ। ਉਹ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈ।
وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ਅਤੇ ਜੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਲਿਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਨੇਕੀ ਲਿਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈ।
فَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ اَنْ يَّهْدِيَهٗ يَشْرَحْ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِۚ وَمَنْ يُّرِدْ اَنْ يُّضِلَّهٗ يَجْعَلْ صَدْرَهٗ ضَيِّقًا حَرَجًا كَاَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِى السَّمَاۤءِۗ كَذٰلِكَ يَجْعَلُ اللّٰهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ
fa may yuridillāhu ay yahdiyahū yasyraḥ ṣadrahū lil-islām(i), wa may yurid ay yuḍillahū yaj‘al ṣadrahū ḍayyiqan ḥarajan ka'annamā yaṣṣa‘‘adu fis-samā'(i), każālika yaj‘alullāhur-rijsa ‘alal-lażīna lā yu'minūn(a).
ਸੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਸਿੱਧਾ ਰਾਹ ਵਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸੀਨਾ ਇਸਲਾਮ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸੀਨਾ ਤੰਗ ਅਤੇ ਸੜੀਆਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਨ ਵਰਗਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਲ੍ਹਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਜ਼ਾਬ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੇ।
وَلَوْلَآ اِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۙ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللّٰهِ ۚاِنْ تَرَنِ اَنَا۠ اَقَلَّ مِنْكَ مَالًا وَّوَلَدًاۚ
wa lau lā iż dakhalta jannataka qulta mā syā'allāh(u), lā quwwata illā billāh(i), in tarani ana aqalla minka mālaw wa waladā(n).
'ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕਿਹਾ, 'ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਚਾਹੇ; ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਹੈ।' ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਲ ਅਤੇ ਔਲਾਦ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ।'
اِنَّمَآ اَمْرُهٗٓ اِذَآ اَرَادَ شَيْـًٔاۖ اَنْ يَّقُوْلَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ
innamā amruhū iżā arāda syai'an ay yaqūla lahū kun fa yakūn(u).
'ਸੱਚਮੁੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸਿਰਫ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਹੋ ਜਾ,” ਅਤੇ ਉਹ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।'
لِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗيَهَبُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ اِنَاثًا وَّيَهَبُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ الذُّكُوْرَ ۙ
lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yakhluqu mā yasyā'(u), yahabu limay yasyā'u ināṡaw wa yahabu limay yasyā'uż-żukūr(a).
ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਹੀ ਸਲਤਨਤ ਹੈ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ; ਉਹ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਜਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
اَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْرَانًا وَّاِنَاثًا ۚوَيَجْعَلُ مَنْ يَّشَاۤءُ عَقِيْمًا ۗاِنَّهٗ عَلِيْمٌ قَدِيْرٌ
au yuzawwijuhum żukrānaw wa ināṡā(n), wa yaj‘alu may yasyā'u ‘aqīmā(n), innahū ‘alīmun qadīr(un).
ਜਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਰ ਅਤੇ ਮਾਦਾ ਦੋਵੇਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਾਂਝਪਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਸਰਬ ਜਾਣਕਾਰ, ਸਰਬ ਸਮਰੱਥ ਹੈ।
سَيَقُوْلُ لَكَ الْمُخَلَّفُوْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ شَغَلَتْنَآ اَمْوَالُنَا وَاَهْلُوْنَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا ۚيَقُوْلُوْنَ بِاَلْسِنَتِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ لَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا اَوْ اَرَادَ بِكُمْ نَفْعًا ۗبَلْ كَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
sayaqūlu lakal-mukhallafūna minal-a‘rābi syagalatnā amwālunā wa ahlūnā fastagfir lanā, yaqūlūna bi'alsinatihim mā laisa fī qulūbihim, qul famay yamliku lakum minallāhi syai'an in arāda bikum ḍarran au arāda bikum naf‘ā(n), bal kānallāhu bimā ta‘malūna khabīrā(n).
ਬਦੂਈ ਲੋਕ ਜੋ (ਹੁਦੈਬੀਆ ਵਿੱਚ) ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿਣਗੇ, 'ਸਾਡੇ ਮਾਲ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਰੁੱਝੇ ਰੱਖਿਆ, ਸੋ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗ।' ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਹਿ ਦੇ, 'ਕੌਣ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਲਾਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ? ਨਹੀਂ, ਅੱਲਾਹ ਉਸ ਸਭ ਦੀ ਖਬਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ।'
وَمَا يَذْكُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗهُوَ اَهْلُ التَّقْوٰى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ࣖ
wa mā yażkurūna illā ay yasyā'allāh(u), huwa ahlut-taqwā wa ahlul-magfirah(ti).
ਅਤੇ ਉਹ (ਕੁਰਆਨ) ਤੋਂ ਸਬਕ ਨਹੀਂ ਲੈਣਗੇ ਸਿਵਾਏ ਜੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਚਾਹੇ। ਉਹੀ ਰੱਬ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ (ਸਾਨੂੰ) ਡਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਮਾਫੀ ਦੇਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ।